Nekrologi

CZESŁAW SOWIŃSKI


* 02.09.1908   ✝ 16.02.1998

Czesław Sowiński urodził się 2 września 1908 roku w Dębnicy, w gminie Przygodzice.  Po ukończeniu w 1928 roku Seminarium Nauczycielskiego w Krotoszynie otrzymał pracę w Szkole Powszechnej im. Tadeusza Kościuszki w Ostrowie Wielkopolskim. W 1929 roku Kuratorium w Poznaniu mianowało go nauczycielem Szkoły Powszechnej w Śliwnikach koło Skalmierzyc. Tam pracował do czasu wybuchu II wojny światowej. W kwietniu 1940 roku został aresztowany. Pretekstem był wybuch bomby na torze kolejowym koło Zębcowa. Władze okupacyjne upozorowały go, aby mieć pretekst do aresztowań Polaków, których uczynili winnymi zakłócenia porządku publicznego. Za kratki trafiło wielu nauczycieli i urzędników. Czesław Sowiński znalazł się najpierw w obozie w Skalmierzycach. Potem  został dołączony do transportu, który kierowano do obozu koncentracyjnego w Dachau. Po 6-tygodniowej kwarantannie został wyznaczony do ciężkiej pracy fizycznej przy kamieniołomach. Ciężkie warunki spowodowały, że  zachorował na zapalenie opłucnej. Miał ponad 40 stopni gorączki, ale przeżył dzięki pomocy troskliwych kolegów. Po jakimś czasie dostał się do innej grupy i pracował jako cieśla, co było zdecydowanie mniej wyczerpujące. Pod koniec wojny, podobnie jak wszyscy pozostali przy życiu więźniowie, został zatrudniony w zakładach zbrojeniowych. Tam szczęśliwie dotrwał do wyzwolenia obozu przez wojska amerykańskie. Po powrocie do Polski podjął pracę w Szkole Powszechnej im. Ewarysta Estkowskiego. Po ukończeniu w 1947 roku Wyższego Kursu dla Nauczycieli Szkół Zawodowych w Bielsku został przeniesiony do Zasadniczej Szkoły Zawodowej nr 1 w Ostrowie Wielkopolskim. W tej placówce pracował do przejścia na emeryturę, co nastąpiło w 1969 roku. Jako emeryt prowadził aktywne życie towarzyskie. Spotykał się regularnie ze swoimi rówieśnikami w Klubie Nauczyciela. Wiele czasu spędzał na spacerach, zawsze z nieodłącznym parasolem. Dopiero w czerwcu 1978 roku, podczas pobytu na konferencji w Ustroniu Morskim, po namowach ze strony swoich znajomych zdecydował się spisać wojenne wspomnienia. Dziś jego obszerna relacja ma bezcenną wartość, nie tylko dla historyków. Dowiadujemy się z niej, że w obozie koncentracyjnym w Dachau był numerem 5779, natomiast w obozie w Gusen przydzielono mu numer 4565. Czesław Sowiński posiadał wiele odznaczeń i wyróżnień. Do najważniejszych należą: Medal Postępu Pedagogicznego (1966),  Medal Zwycięstwa i Wolności (1972), Odznaka Grunwaldzka (1973), Złota Odznaka ZNP (1974) oraz Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (1975). Czesław Sowiński zmarł 16 lutego 1998 roku, w wieku 89 lat.
 

PRZECZYTAJ CAŁY ARTYKUŁ

Czesław Sowiński urodził się 2 września 1908 roku w Dębnicy, w gminie Przygodzice.  Po ukończeniu w 1928 roku Seminarium Nauczycielskiego w Krotoszynie otrzymał pracę w Szkole Powszechnej im. Tadeusza Kościuszki w Ostrowie Wielkopolskim. W 1929 roku Kuratorium w Poznaniu mianowało go nauczycielem Szkoły Powszechnej w Śliwnikach koło Skalmierzyc. Tam pracował do czasu wybuchu II wojny światowej. W kwietniu 1940 roku został aresztowany. Pretekstem był wybuch bomby na torze kolejowym koło Zębcowa. Władze okupacyjne upozorowały go, aby mieć pretekst do aresztowań Polaków, których uczynili winnymi zakłócenia porządku publicznego. Za kratki trafiło wielu nauczycieli i urzędników. Czesław Sowiński znalazł się najpierw w obozie w Skalmierzycach. Potem  został dołączony do transportu, który kierowano do obozu koncentracyjnego w Dachau. Po 6-tygodniowej kwarantannie został wyznaczony do ciężkiej pracy fizycznej przy kamieniołomach. Ciężkie warunki spowodowały, że  zachorował na zapalenie opłucnej. Miał ponad 40 stopni gorączki, ale przeżył dzięki pomocy troskliwych kolegów. Po jakimś czasie dostał się do innej grupy i pracował jako cieśla, co było zdecydowanie mniej wyczerpujące. Pod koniec wojny, podobnie jak wszyscy pozostali przy życiu więźniowie, został zatrudniony w zakładach zbrojeniowych. Tam szczęśliwie dotrwał do wyzwolenia obozu przez wojska amerykańskie. Po powrocie do Polski podjął pracę w Szkole Powszechnej im. Ewarysta Estkowskiego. Po ukończeniu w 1947 roku Wyższego Kursu dla Nauczycieli Szkół Zawodowych w Bielsku został przeniesiony do Zasadniczej Szkoły Zawodowej nr 1 w Ostrowie Wielkopolskim. W tej placówce pracował do przejścia na emeryturę, co nastąpiło w 1969 roku. Jako emeryt prowadził aktywne życie towarzyskie. Spotykał się regularnie ze swoimi rówieśnikami w Klubie Nauczyciela. Wiele czasu spędzał na spacerach, zawsze z nieodłącznym parasolem. Dopiero w czerwcu 1978 roku, podczas pobytu na konferencji w Ustroniu Morskim, po namowach ze strony swoich znajomych zdecydował się spisać wojenne wspomnienia. Dziś jego obszerna relacja ma bezcenną wartość, nie tylko dla historyków. Dowiadujemy się z niej, że w obozie koncentracyjnym w Dachau był numerem 5779, natomiast w obozie w Gusen przydzielono mu numer 4565. Czesław Sowiński posiadał wiele odznaczeń i wyróżnień. Do najważniejszych należą: Medal Postępu Pedagogicznego (1966),  Medal Zwycięstwa i Wolności (1972), Odznaka Grunwaldzka (1973), Złota Odznaka ZNP (1974) oraz Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (1975). Czesław Sowiński zmarł 16 lutego 1998 roku, w wieku 89 lat.
 

ZŁÓŻ KONDOLENCJE

Serwis WLKP24.info do swojego działania wykorzystuje pliki cookies. Stosujemy je, aby zapewnić Państwu jak największą wygodę korzystania z funkcjonalności naszego portalu.

Jeżeli zgadzają się Państwo na korzystanie z cookies przez nasz portal, prosimy o kliknięcie przycisku "Akceptuję". Jeśli nie akceptują Państwo takiego działania, należy zmienić ustawienia cookies w swojej przeglądarce.

Akceptuję

Przeczytaj naszą politykę cookies