Nekrologi

Antoni Kalina


* 23.05.1946   ✝ 13.12.1901

Antoni Kalina urodził się 23 maja 1846 roku w Krępie w chłopskiej rodzinie Szymona i Marii z Kostrzewów. Był uczniem Królewskiego Katolickiego Gimnazjum w Ostrowie, skąd jednak został usunięty za działalność narodową. Chodziło o śpiewanie pieśni ,,Boże, coś Polskę’’ po wybuchu Powstania Styczniowego. Edukację kontynuował następnie w gimnazjum w Śremie, gdzie w 1867 roku zdał maturę i zdobył wykształcenie średnie. Studiował historię oraz filologię polską i klasyczną na uniwersytetach we Wrocławiu i Berlinie. Doktoryzował się w Halle. W roku 1873 złożył egzamin państwowy z historii i filologii klasycznej, ale nie objął posady w niemieckim szkolnictwie. Dzięki stypendium otrzymanym od Towarzystwa Pomocy Naukowej w Poznaniu wyjechał do Pragi i i przystąpił do studiów nad językami słowiańskimi. W latach 1874-75 odbył podróże naukowe po Czechach, Morawach, Słowacji, Serbii, Bośni i Hercegowinie. W 1877 roku osiadł we Lwowie, gdzie został docentem gramatyki porównawczej języków słowiańskich. W 1888 roku uzyskał tytuł profesora nadzwyczajnego, po czym objął nowo utworzoną Katedrę Slawistyki. W 1892 roku uzyskał tytuł profesora zwyczajnego. W 1894 roku został powołany na członka-korespondenta Akademii Umiejętności w Krakowie, w rok później na jej członka czynnego. Był także członkiem Poznańskiego Towarzystwa Przyjaciół Nauk. W roku 1895 założył Towarzystwo Ludoznawcze we Lwowie, a następnie przez dziesięć lat był jego prezesem. W tym samym roku założył, a następnie był redaktorem pierwszego polskiego pisma naukowego - etnologicznego rocznika ,,Lud’’. Pozostawił po sobie liczne prace z dziedziny gramatyki historycznej języka polskiego, kaszubskiego, bułgarskiego i połabskiego. Pełnił funkcje prezesa Towarzystwa Pedagogicznego we Lwowie i Towarzystwa Nauczycieli Szkół Wyższych. Działał ponadto m.in. w Związku Naukowo-Literackim we Lwowie, Związku Nauczycielskim, Zjednoczonym Towarzystwie Ogrodniczym i Pszczelarskim. Został też radnym Lwowa. Uczestniczył w wielu działaniach charytatywnych. Wybrany w 1904 roku na rektora Uniwersytetu Lwowskiego, złożył urząd po kilku tygodniach w przeświadczeniu, że nie podoła nowym obowiązkom. Rok później z powodu pogarszającego się stanu zdrowia musiał ograniczyć działalność. Zmarł 3 maja 1906 roku we Lwowie, w wieku 60 lat. Pochowany został na Cmentarzu Łyczakowskim. Pozostawił żonę Marię z Piwkowskich i kilkoro dzieci. W Ostrowie Wielkopolskim jego imię nadano ulicy Starowiejskiej, przy której się urodził i mieszkał. Na jego domu rodzinnym, pod numerem 52, w dniu 12 listopada 1977 roku odsłonięto poświęconą mu tablicę pamiątkową. Jego imieniem została także nazwana ulica i osiedle w Szczecinie.
 

PRZECZYTAJ CAŁY ARTYKUŁ

Antoni Kalina urodził się 23 maja 1846 roku w Krępie w chłopskiej rodzinie Szymona i Marii z Kostrzewów. Był uczniem Królewskiego Katolickiego Gimnazjum w Ostrowie, skąd jednak został usunięty za działalność narodową. Chodziło o śpiewanie pieśni ,,Boże, coś Polskę’’ po wybuchu Powstania Styczniowego. Edukację kontynuował następnie w gimnazjum w Śremie, gdzie w 1867 roku zdał maturę i zdobył wykształcenie średnie. Studiował historię oraz filologię polską i klasyczną na uniwersytetach we Wrocławiu i Berlinie. Doktoryzował się w Halle. W roku 1873 złożył egzamin państwowy z historii i filologii klasycznej, ale nie objął posady w niemieckim szkolnictwie. Dzięki stypendium otrzymanym od Towarzystwa Pomocy Naukowej w Poznaniu wyjechał do Pragi i i przystąpił do studiów nad językami słowiańskimi. W latach 1874-75 odbył podróże naukowe po Czechach, Morawach, Słowacji, Serbii, Bośni i Hercegowinie. W 1877 roku osiadł we Lwowie, gdzie został docentem gramatyki porównawczej języków słowiańskich. W 1888 roku uzyskał tytuł profesora nadzwyczajnego, po czym objął nowo utworzoną Katedrę Slawistyki. W 1892 roku uzyskał tytuł profesora zwyczajnego. W 1894 roku został powołany na członka-korespondenta Akademii Umiejętności w Krakowie, w rok później na jej członka czynnego. Był także członkiem Poznańskiego Towarzystwa Przyjaciół Nauk. W roku 1895 założył Towarzystwo Ludoznawcze we Lwowie, a następnie przez dziesięć lat był jego prezesem. W tym samym roku założył, a następnie był redaktorem pierwszego polskiego pisma naukowego - etnologicznego rocznika ,,Lud’’. Pozostawił po sobie liczne prace z dziedziny gramatyki historycznej języka polskiego, kaszubskiego, bułgarskiego i połabskiego. Pełnił funkcje prezesa Towarzystwa Pedagogicznego we Lwowie i Towarzystwa Nauczycieli Szkół Wyższych. Działał ponadto m.in. w Związku Naukowo-Literackim we Lwowie, Związku Nauczycielskim, Zjednoczonym Towarzystwie Ogrodniczym i Pszczelarskim. Został też radnym Lwowa. Uczestniczył w wielu działaniach charytatywnych. Wybrany w 1904 roku na rektora Uniwersytetu Lwowskiego, złożył urząd po kilku tygodniach w przeświadczeniu, że nie podoła nowym obowiązkom. Rok później z powodu pogarszającego się stanu zdrowia musiał ograniczyć działalność. Zmarł 3 maja 1906 roku we Lwowie, w wieku 60 lat. Pochowany został na Cmentarzu Łyczakowskim. Pozostawił żonę Marię z Piwkowskich i kilkoro dzieci. W Ostrowie Wielkopolskim jego imię nadano ulicy Starowiejskiej, przy której się urodził i mieszkał. Na jego domu rodzinnym, pod numerem 52, w dniu 12 listopada 1977 roku odsłonięto poświęconą mu tablicę pamiątkową. Jego imieniem została także nazwana ulica i osiedle w Szczecinie.
 

ZŁÓŻ KONDOLENCJE

Serwis WLKP24.info do swojego działania wykorzystuje pliki cookies. Stosujemy je, aby zapewnić Państwu jak największą wygodę korzystania z funkcjonalności naszego portalu.

Jeżeli zgadzają się Państwo na korzystanie z cookies przez nasz portal, prosimy o kliknięcie przycisku "Akceptuję". Jeśli nie akceptują Państwo takiego działania, należy zmienić ustawienia cookies w swojej przeglądarce.

Akceptuję

Przeczytaj naszą politykę cookies