Nekrologi

ALEKSANDER BRODOWSKI


* 13.12.1901   ✝ 01.04.1951

Aleksander Sykstus Brodowski urodził się 28 marca 1878 roku w Psarach. Był synem Aleksandra Wojciecha (1842-1918) i Augustyny Zabłockiej (1851-1903). Miał czterech braci i trzy siostry. Był ostatnim właścicielem Psar oraz folwarków: Brodów, Kowalewo i Bilczew. W czasie I wojny światowej został wcielony do armii pruskiej i ze 155 Pułkiem Piechoty wysłany na front zachodni. Pełnil funkcję kwatermistrza w randze podporucznika. 22 lipca 1917 roku poślubił Helenę Wilgocką (1896-1982), córkę właściciela zajazdu w Psarach. Mieli oni siedmioro dzieci - syna Ludwika oraz córki Augustynę, Eugenię, Wandę, Dorotę, Annę i Teresę. W grudniu 1918 roku Aleksander Brodowski znalazł się w grupie delegatów z powiatu ostrowskiego na Sejm Dzielnicowy w Poznaniu. Był uczestnikiem Powstania Wielkopolskiego. Początkowo działał przy organizacji wojska polskiego w Ostrowie, a w styczniu 1919 roku został członkiem sztabu w Poznaniu, gdzie zajmował się kwatermistrzostwem. Przekazał bardzo duże kwoty pieniężne na potrzeby powstania. Brał udział w wojnie polsko-bolszewickiej. Do 15 stycznia 1920 roku pełnił funkcję komendanta kwatery w Bobrujsku. Zakończył służbę jako rotmistrz 15 Pułku Ułanów. Z powodu złego stanu zdrowia wrócił do Psar. W okresie międzywojennym był bardzo aktywnym działaczem społecznym
i kulturalnym. Należał m.in. do Wielkopolskiego Towarzystwa Kółek Rolniczych, Towarzystwa Przyjaciół Sztuk Pięknych w Poznaniu i Polskiego Związku Myśliwych. Wzorem swoich przodków zajmował się przede wszystkim hodowlą koni dla potrzeb wojska. Do Muzeum Wojska Polskiego w Warszawie przekazał oryginalną odezwę Tadeusza Kościuszki i własnoręcznie przez niego wyrzeźbiony drewniany kielich. Był miłośnikiem sztuk pięknych, kolekcjonerem. Zajmował
się numizmatyką, archeologią i filatelistyką. Był doskonałym fotografem i pasjonatem motoryzacji. Już przed I wojną światową posiadał własny samochód. W latach 1927-1928 wspólnie z proboszczem z Liskowa księdzem Wacławem Blizińskim zorganizował wystawę etnograficzną, na której zaprezentował m.in. kaszmirowe chusty z Ołoboku i rzeźby Pawła Brylińskiego. Był wszechstronnie uzdolniony. Grał na skrzypcach i fortepianie, malował i projektował zabawki na choinkę, kolekcjonował książki i portrety polskich bohaterów narodowych. W dniu 11 grudnia 1939 roku wraz z rodziną został wysiedlony z majątku i skazany na tułaczkę. Po wojnie jego majątek został skonfiskowany. Osiedlił się w Ostrowie Wielkopolskim, gdzie zmarł 1 kwietnia 1951 roku, w wieku 73 lat. Po jego śmierci rodzina zamieszkała w Poznaniu. W zbudowanym przez niego w 1910 roku, według projektu Józefa Czajkowskiego, pałacu w Psarach mieści się obecnie Dom Pomocy Społecznej.

PRZECZYTAJ CAŁY ARTYKUŁ

Aleksander Sykstus Brodowski urodził się 28 marca 1878 roku w Psarach. Był synem Aleksandra Wojciecha (1842-1918) i Augustyny Zabłockiej (1851-1903). Miał czterech braci i trzy siostry. Był ostatnim właścicielem Psar oraz folwarków: Brodów, Kowalewo i Bilczew. W czasie I wojny światowej został wcielony do armii pruskiej i ze 155 Pułkiem Piechoty wysłany na front zachodni. Pełnil funkcję kwatermistrza w randze podporucznika. 22 lipca 1917 roku poślubił Helenę Wilgocką (1896-1982), córkę właściciela zajazdu w Psarach. Mieli oni siedmioro dzieci - syna Ludwika oraz córki Augustynę, Eugenię, Wandę, Dorotę, Annę i Teresę. W grudniu 1918 roku Aleksander Brodowski znalazł się w grupie delegatów z powiatu ostrowskiego na Sejm Dzielnicowy w Poznaniu. Był uczestnikiem Powstania Wielkopolskiego. Początkowo działał przy organizacji wojska polskiego w Ostrowie, a w styczniu 1919 roku został członkiem sztabu w Poznaniu, gdzie zajmował się kwatermistrzostwem. Przekazał bardzo duże kwoty pieniężne na potrzeby powstania. Brał udział w wojnie polsko-bolszewickiej. Do 15 stycznia 1920 roku pełnił funkcję komendanta kwatery w Bobrujsku. Zakończył służbę jako rotmistrz 15 Pułku Ułanów. Z powodu złego stanu zdrowia wrócił do Psar. W okresie międzywojennym był bardzo aktywnym działaczem społecznym
i kulturalnym. Należał m.in. do Wielkopolskiego Towarzystwa Kółek Rolniczych, Towarzystwa Przyjaciół Sztuk Pięknych w Poznaniu i Polskiego Związku Myśliwych. Wzorem swoich przodków zajmował się przede wszystkim hodowlą koni dla potrzeb wojska. Do Muzeum Wojska Polskiego w Warszawie przekazał oryginalną odezwę Tadeusza Kościuszki i własnoręcznie przez niego wyrzeźbiony drewniany kielich. Był miłośnikiem sztuk pięknych, kolekcjonerem. Zajmował
się numizmatyką, archeologią i filatelistyką. Był doskonałym fotografem i pasjonatem motoryzacji. Już przed I wojną światową posiadał własny samochód. W latach 1927-1928 wspólnie z proboszczem z Liskowa księdzem Wacławem Blizińskim zorganizował wystawę etnograficzną, na której zaprezentował m.in. kaszmirowe chusty z Ołoboku i rzeźby Pawła Brylińskiego. Był wszechstronnie uzdolniony. Grał na skrzypcach i fortepianie, malował i projektował zabawki na choinkę, kolekcjonował książki i portrety polskich bohaterów narodowych. W dniu 11 grudnia 1939 roku wraz z rodziną został wysiedlony z majątku i skazany na tułaczkę. Po wojnie jego majątek został skonfiskowany. Osiedlił się w Ostrowie Wielkopolskim, gdzie zmarł 1 kwietnia 1951 roku, w wieku 73 lat. Po jego śmierci rodzina zamieszkała w Poznaniu. W zbudowanym przez niego w 1910 roku, według projektu Józefa Czajkowskiego, pałacu w Psarach mieści się obecnie Dom Pomocy Społecznej.

ZŁÓŻ KONDOLENCJE

Serwis WLKP24.info do swojego działania wykorzystuje pliki cookies. Stosujemy je, aby zapewnić Państwu jak największą wygodę korzystania z funkcjonalności naszego portalu.

Jeżeli zgadzają się Państwo na korzystanie z cookies przez nasz portal, prosimy o kliknięcie przycisku "Akceptuję". Jeśli nie akceptują Państwo takiego działania, należy zmienić ustawienia cookies w swojej przeglądarce.

Akceptuję

Przeczytaj naszą politykę cookies