Nekrologi

Eugeniusz Bartecki


* 25.07.1930   ✝ 28.03.2004

Eugeniusz Bartecki urodził się 25 lipca 1930 roku w miejscowości Podbiel koło Konina. Miał dwóch braci i siostrę. Do szkoły powszechnej zaczął uczęszczać w swojej rodzinnej wiosce. Na krótko przed wybuchem II wojny światowej rodzice przeprowadzili się do Kwiatkówka koło Ociąża, gdzie zakupili duże gospodarstwo. Na początku okupacji hitlerowskiej cała rodzina została wysiedlona z gospodarstwa. Najpierw trafiła do obozu przejściowego w Skalmierzycach, a następnie do Sokołowa koło Warszawy. Tam Eugeniusz Bartecki ukończył szkołę. Po zakończeniu wojny rodzina powróciła na swoje gospodarstwo do Kwiatkówka. Eugeniusz pomagał rodzicom w jego prowadzeniu. Jako syn kułaka został skierowany do karnego batalionu wojskowego w Rembertowie koło Warszawy. Spędził tam dwa lata, ciężko pracując, m.in. na kolei i na budowie. Po zakończeniu służby wrócił do Kwiatkówka. Po jakimś czasie przeniósł się do pracy w gospodarstwie swoich dziadków w Osieku koło Gostyczyny. Tam poznał swoją przyszłą żonę Janinę Strzyż. Na ślubnym kobiercu stanęli w dniu 28 sierpnia 1953 roku w kościele w Gostyczynie. Z małżeństwa tego urodziło się pięcioro dzieci. Po ślubie Barteccy zamieszkali w Kwiatkówku, a po dziesięciu latach przenieśli się do Granowca, gdzie objęli własne, nowo zakupione gospodarstwo rolne. Dodatkowo Eugeniusz Bartecki zaczął pracować w Gminnej Spółdzielni w Sośniach na stanowisku magazyniera zbożowego. Dojeżdżał tam 8 kilometrów autobusem, a niekiedy rowerem. Po pewnym czasie jego staraniem powołana została w Granowcu spółdzielnia produkcyjna, której został przewodniczącym. Gdy jego stan zdrowia pogorszył się, zaniechał pracy zawodowej i przeszedł na rentę. Interesował się myślistwem. Należał do wojskowego koła łowieckiego w Ostrowie. Posiadał wiele odznaczeń Polskiego Związku Łowieckiego. Pod koniec lat 90. zaangażował się w działalność Stowarzyszenia Represjonowanych Żołnierzy Batalionów Roboczych w Ostrowie Wielkopolskim. Był jego współzałożycielem i prezesem. Liczące około 200 osób stowarzyszenie objęło swym zasięgiem teren wykraczający poza południową Wielkopolskę. Organizacja podjęła walkę o uzyskanie dodatków finansowych z tytułu przymusowej pracy w latach pięćdziesiątych. Zrzeszała ludzi upominających się o moralne prawo do zadośćuczynienia za służbę wojskową odbywaną przymusowo w batalionach budowlanych, górniczych i w kamieniołomach. Poborowych kierowano tam z przesłanek politycznych. Angażując się w prace stowarzyszenia Eugeniusz Bartecki utrzymywał kontakty z działaczami z całego kraju. Organizował spotkania członków nie tylko w Ostrowie, ale także m.in. w Granowcu. Dalszą jego działalność przerwała śmierć. Zmarł 28 marca 2004 roku w Granowcu, mając 73 lata. Pochowany został na miejscowym cmentarzu parafialnym.

PRZECZYTAJ CAŁY ARTYKUŁ

Eugeniusz Bartecki urodził się 25 lipca 1930 roku w miejscowości Podbiel koło Konina. Miał dwóch braci i siostrę. Do szkoły powszechnej zaczął uczęszczać w swojej rodzinnej wiosce. Na krótko przed wybuchem II wojny światowej rodzice przeprowadzili się do Kwiatkówka koło Ociąża, gdzie zakupili duże gospodarstwo. Na początku okupacji hitlerowskiej cała rodzina została wysiedlona z gospodarstwa. Najpierw trafiła do obozu przejściowego w Skalmierzycach, a następnie do Sokołowa koło Warszawy. Tam Eugeniusz Bartecki ukończył szkołę. Po zakończeniu wojny rodzina powróciła na swoje gospodarstwo do Kwiatkówka. Eugeniusz pomagał rodzicom w jego prowadzeniu. Jako syn kułaka został skierowany do karnego batalionu wojskowego w Rembertowie koło Warszawy. Spędził tam dwa lata, ciężko pracując, m.in. na kolei i na budowie. Po zakończeniu służby wrócił do Kwiatkówka. Po jakimś czasie przeniósł się do pracy w gospodarstwie swoich dziadków w Osieku koło Gostyczyny. Tam poznał swoją przyszłą żonę Janinę Strzyż. Na ślubnym kobiercu stanęli w dniu 28 sierpnia 1953 roku w kościele w Gostyczynie. Z małżeństwa tego urodziło się pięcioro dzieci. Po ślubie Barteccy zamieszkali w Kwiatkówku, a po dziesięciu latach przenieśli się do Granowca, gdzie objęli własne, nowo zakupione gospodarstwo rolne. Dodatkowo Eugeniusz Bartecki zaczął pracować w Gminnej Spółdzielni w Sośniach na stanowisku magazyniera zbożowego. Dojeżdżał tam 8 kilometrów autobusem, a niekiedy rowerem. Po pewnym czasie jego staraniem powołana została w Granowcu spółdzielnia produkcyjna, której został przewodniczącym. Gdy jego stan zdrowia pogorszył się, zaniechał pracy zawodowej i przeszedł na rentę. Interesował się myślistwem. Należał do wojskowego koła łowieckiego w Ostrowie. Posiadał wiele odznaczeń Polskiego Związku Łowieckiego. Pod koniec lat 90. zaangażował się w działalność Stowarzyszenia Represjonowanych Żołnierzy Batalionów Roboczych w Ostrowie Wielkopolskim. Był jego współzałożycielem i prezesem. Liczące około 200 osób stowarzyszenie objęło swym zasięgiem teren wykraczający poza południową Wielkopolskę. Organizacja podjęła walkę o uzyskanie dodatków finansowych z tytułu przymusowej pracy w latach pięćdziesiątych. Zrzeszała ludzi upominających się o moralne prawo do zadośćuczynienia za służbę wojskową odbywaną przymusowo w batalionach budowlanych, górniczych i w kamieniołomach. Poborowych kierowano tam z przesłanek politycznych. Angażując się w prace stowarzyszenia Eugeniusz Bartecki utrzymywał kontakty z działaczami z całego kraju. Organizował spotkania członków nie tylko w Ostrowie, ale także m.in. w Granowcu. Dalszą jego działalność przerwała śmierć. Zmarł 28 marca 2004 roku w Granowcu, mając 73 lata. Pochowany został na miejscowym cmentarzu parafialnym.

ZŁÓŻ KONDOLENCJE

Serwis WLKP24.info do swojego działania wykorzystuje pliki cookies. Stosujemy je, aby zapewnić Państwu jak największą wygodę korzystania z funkcjonalności naszego portalu.

Jeżeli zgadzają się Państwo na korzystanie z cookies przez nasz portal, prosimy o kliknięcie przycisku "Akceptuję". Jeśli nie akceptują Państwo takiego działania, należy zmienić ustawienia cookies w swojej przeglądarce.

Akceptuję

Przeczytaj naszą politykę cookies