Nekrologi

Kazimiera Kubalska


* 22.10.1919   ✝ 20.04.2005

Kazimiera Starzycka - Kubalska była nazywana pierwszą damą sceny kaliskiego Teatru im. Wojciecha Bogusławskiego. Urodziła się 22 października 1919 roku w Wadowicach. Do teatru trafiła dzięki przyjaciółce, która tuż po zakończeniu II wojny światowej namówiła ją do podjęcia studiów w krakowskiej Państwowej Wyższej Szkole Teatralnej. Pierwsze kroki stawiała w listopadzie 1946 roku na deskach Teatrzyku im. FIKA, mieszczącym się przy Teatrze Studio w Krakowie w sztuce Jana Kisielewskiego „Karykatury”. Jej debiutem scenicznym była rola Zuzi w przedstawieniu „Damy i Huzary” Aleksandra Fredry. Później występowała w Kielcach. Pod koniec lat 50. wraz z mężem, Tadeuszem Kubalskim, przeniosła się do Kalisza. Jej mąż objął kierownictwo kaliskiej sceny. Nad Prosną był nie tylko dyrektorem, aktorem i reżyserem, ale również twórcą Kaliskich Spotkań Teatralnych, projektantem i budowniczym Domu Aktora. W Kaliszu spędziła siedem lat i tu święciła swoje największe triumfy. Dwukrotnie otrzymała „Gałązkę Bzu” – nagrodę dla najpopularniejszego aktora Wielkopolski. Po śmierci męża w 1963 roku wyjechała i przez czternaście kolejnych lat grała w teatrach Koszalina, Słupska i Zielonej Góry. Jako aktorka teatru słupskiego uczestniczącego w Kaliskich Spotkaniach Teatralnych, owacyjnie została powitana po pięcioletniej nieobecności w grodzie nad Prosną. Do Kalisza powróciła na stałe w 1977 roku. W lutym 1997 roku uroczyście obchodziła 50-lecie swojej pracy artystycznej.  Wszyscy miłośnicy sztuki teatralnej zapamiętali ją jako odtwórczynię niezliczonej ilości znakomitych ról. Zagrała łącznie w ponad 150 przedstawieniach, przeważnie główne role. W 1991 roku TVP wyemitowała poświęcony jej film zatytułowany ,,Mój teatr nad Prosną''. Na scenie po raz ostatni widzowie mogli ją oglądać pod koniec lat 90. w ,,Tangu'' Sławomira Mrożka. Cieszyła się niezwykłą popularnością w Kaliszu, nie tylko wśród bywalców Teatru im. Wojciecha Bogusławskiego. Powszechnie nazywano ją ,,Kają''. Odznaczała się wyjątkową elegancją. Do ostatnich chwil uczestniczyła aktywnie w życiu kaliskiego teatru. Miała duży wpływ na jego charakter. Związana z nim była, z przerwami, przez blisko pół wieku. Uczestniczyła w każdej odbywającej się tam premierze. Chętnie udzielała rad i wskazówek swoim młodszym koleżankom i kolegom po fachu. Wolny czas najchętniej spędzała w Muzeum Marii Dąbrowskiej w Russowie. Zmarła 20 kwietnia 2005 roku w Wolicy koło Kalisza. Miała 85 lat. Pogrzeb odbył się 22 kwietnia w kaliskiej katedrze. 
 

PRZECZYTAJ CAŁY ARTYKUŁ

Kazimiera Starzycka - Kubalska była nazywana pierwszą damą sceny kaliskiego Teatru im. Wojciecha Bogusławskiego. Urodziła się 22 października 1919 roku w Wadowicach. Do teatru trafiła dzięki przyjaciółce, która tuż po zakończeniu II wojny światowej namówiła ją do podjęcia studiów w krakowskiej Państwowej Wyższej Szkole Teatralnej. Pierwsze kroki stawiała w listopadzie 1946 roku na deskach Teatrzyku im. FIKA, mieszczącym się przy Teatrze Studio w Krakowie w sztuce Jana Kisielewskiego „Karykatury”. Jej debiutem scenicznym była rola Zuzi w przedstawieniu „Damy i Huzary” Aleksandra Fredry. Później występowała w Kielcach. Pod koniec lat 50. wraz z mężem, Tadeuszem Kubalskim, przeniosła się do Kalisza. Jej mąż objął kierownictwo kaliskiej sceny. Nad Prosną był nie tylko dyrektorem, aktorem i reżyserem, ale również twórcą Kaliskich Spotkań Teatralnych, projektantem i budowniczym Domu Aktora. W Kaliszu spędziła siedem lat i tu święciła swoje największe triumfy. Dwukrotnie otrzymała „Gałązkę Bzu” – nagrodę dla najpopularniejszego aktora Wielkopolski. Po śmierci męża w 1963 roku wyjechała i przez czternaście kolejnych lat grała w teatrach Koszalina, Słupska i Zielonej Góry. Jako aktorka teatru słupskiego uczestniczącego w Kaliskich Spotkaniach Teatralnych, owacyjnie została powitana po pięcioletniej nieobecności w grodzie nad Prosną. Do Kalisza powróciła na stałe w 1977 roku. W lutym 1997 roku uroczyście obchodziła 50-lecie swojej pracy artystycznej.  Wszyscy miłośnicy sztuki teatralnej zapamiętali ją jako odtwórczynię niezliczonej ilości znakomitych ról. Zagrała łącznie w ponad 150 przedstawieniach, przeważnie główne role. W 1991 roku TVP wyemitowała poświęcony jej film zatytułowany ,,Mój teatr nad Prosną''. Na scenie po raz ostatni widzowie mogli ją oglądać pod koniec lat 90. w ,,Tangu'' Sławomira Mrożka. Cieszyła się niezwykłą popularnością w Kaliszu, nie tylko wśród bywalców Teatru im. Wojciecha Bogusławskiego. Powszechnie nazywano ją ,,Kają''. Odznaczała się wyjątkową elegancją. Do ostatnich chwil uczestniczyła aktywnie w życiu kaliskiego teatru. Miała duży wpływ na jego charakter. Związana z nim była, z przerwami, przez blisko pół wieku. Uczestniczyła w każdej odbywającej się tam premierze. Chętnie udzielała rad i wskazówek swoim młodszym koleżankom i kolegom po fachu. Wolny czas najchętniej spędzała w Muzeum Marii Dąbrowskiej w Russowie. Zmarła 20 kwietnia 2005 roku w Wolicy koło Kalisza. Miała 85 lat. Pogrzeb odbył się 22 kwietnia w kaliskiej katedrze. 
 

ZŁÓŻ KONDOLENCJE

Serwis WLKP24.info do swojego działania wykorzystuje pliki cookies. Stosujemy je, aby zapewnić Państwu jak największą wygodę korzystania z funkcjonalności naszego portalu.

Jeżeli zgadzają się Państwo na korzystanie z cookies przez nasz portal, prosimy o kliknięcie przycisku "Akceptuję". Jeśli nie akceptują Państwo takiego działania, należy zmienić ustawienia cookies w swojej przeglądarce.

Akceptuję

Przeczytaj naszą politykę cookies