Nekrologi

Antoni Banaszak


* 09.01.1881   ✝ 03.06.1932

Banaszak Antoni urodził się 9 stycznia 1881 roku w Pięczkowie koło Miłosławia (powiat śremski), w rodzinie rolniczej. Jego rodzicami byli Józef i Katarzyna z domu Niklewicz. Po ukończeniu szkoły powszechnej w rodzinnej wiosce kontynuował edukację w Gimnazjum im. św. Marii Magdaleny w Poznaniu. Należał w tym czasie do tajnego koła samokształceniowego Towarzystwa Tomasza Zana. Egzaminy maturalne zdał w 1902 roku. Następnie odbył studia w zakresie prawa, ekonomii oraz historii sztuki na uniwersytetach we Wrocławiu, Monachium i Berlinie. Brał udział w pracach różnych organizacji zrzeszających polską młodzież
akademicką. Ukończył wymagane staże i w 1911 roku zdał egzamin sędziowski. Osiadł jako jedyny i pierwszy adwokat - Polak w Bochum, w Westfalii. Nawiązał tam bliższe kontakty z liczną Polonią, zwłaszcza robotniczą. Skutecznie bronił działaczy zawodowych w niemieckich sądach. W krótkim czasie zaczął odgrywać coraz większą rolę w polskich zrzeszeniach i związkach na obczyźnie. Był także czynnym działaczem polskiego ruchu muzycznego i śpiewaczego. W 1914 roku, pod zarzutem zdrady i szpiegostwa na rzecz Francji, został osadzony w więzieniu w Bochum, gdzie spędził cztery tygodnie. Następnie wcielono go do pruskiej armii jako zwykłego szeregowca i skierowano na front. Służył do końca wojny. Po klęsce Niemiec oddał się do dyspozycji Naczelnej Rady Ludowej w Poznaniu. Brał udział w powstaniu wielkopolskim, w którym powierzono mu funkcję wiceprezesa Sądu Doraźnego Frontu Południowego w Ostrowie. Osiadł w tym mieście na stałe. W 1919 roku wspólnie z mecenasem Jankowskim otworzył tam kancelarię adwokacko-notarialną. Zajął się szkoleniem kadr policyjnych oraz prowadził kursy dla sekretarzy adwokackich i pracowników komunalnych. Włączył się w życie narodowo-społeczne. Zasiadał w Radzie Miejskiej i Sejmiku Powiatowym Ostrowskim, a także przewodniczył wielu komisjom. Był członkiem rady Komunalnej Kasy Oszczędnościowej Miasta Ostrowa. Z Narodowej Partii Robotniczej w 1922 roku otrzymał mandat do Senatu Rzeczypospolitej, gdzie zasiadał do 1932 roku. Od 1922 roku był wiceprezesem Sądu Wojewódzkiego w Poznaniu, a od 1925 sędzią Sądu Doraźnego przy Sądzie Najwyższym. Pisywał liczne artykuły, adresowane zwłaszcza do robotników. Interesował się literaturą, historią, sztuką grecką i rzymską. Znakomicie grał na skrzypcach. Należał do Towarzystwa Powstańców i Wojaków oraz do Klubu Myśliwskiego w Ostrowie. Rodzinę założył w 1919 roku z Zofią Nowakowską. Małżeństwo to było bezdzietne. Zmarł po długiej i ciężkiej chorobie w Ostrowie 3 czerwca 1932 roku. Pochowany został na cmentarzu przy ulicy Limanowskiego w Ostrowie. W ostatniej drodze towarzyszyły mu tłumy mieszkańców. 

PRZECZYTAJ CAŁY ARTYKUŁ

Banaszak Antoni urodził się 9 stycznia 1881 roku w Pięczkowie koło Miłosławia (powiat śremski), w rodzinie rolniczej. Jego rodzicami byli Józef i Katarzyna z domu Niklewicz. Po ukończeniu szkoły powszechnej w rodzinnej wiosce kontynuował edukację w Gimnazjum im. św. Marii Magdaleny w Poznaniu. Należał w tym czasie do tajnego koła samokształceniowego Towarzystwa Tomasza Zana. Egzaminy maturalne zdał w 1902 roku. Następnie odbył studia w zakresie prawa, ekonomii oraz historii sztuki na uniwersytetach we Wrocławiu, Monachium i Berlinie. Brał udział w pracach różnych organizacji zrzeszających polską młodzież

akademicką. Ukończył wymagane staże i w 1911 roku zdał egzamin sędziowski. Osiadł jako jedyny i pierwszy adwokat - Polak w Bochum, w Westfalii. Nawiązał tam bliższe kontakty z liczną Polonią, zwłaszcza robotniczą. Skutecznie bronił działaczy zawodowych w niemieckich sądach. W krótkim czasie zaczął odgrywać coraz większą rolę w polskich zrzeszeniach i związkach na obczyźnie. Był także czynnym działaczem polskiego ruchu muzycznego i śpiewaczego. W 1914 roku, pod zarzutem zdrady i szpiegostwa na rzecz Francji, został osadzony w więzieniu w Bochum, gdzie spędził cztery tygodnie. Następnie wcielono go do pruskiej armii jako zwykłego szeregowca i skierowano na front. Służył do końca wojny. Po klęsce Niemiec oddał się do dyspozycji Naczelnej Rady Ludowej w Poznaniu. Brał udział w powstaniu wielkopolskim, w którym powierzono mu funkcję wiceprezesa Sądu Doraźnego Frontu Południowego w Ostrowie. Osiadł w tym mieście na stałe. W 1919 roku wspólnie z mecenasem Jankowskim otworzył tam kancelarię adwokacko-notarialną. Zajął się szkoleniem kadr policyjnych oraz prowadził kursy dla sekretarzy adwokackich i pracowników komunalnych. Włączył się w życie narodowo-społeczne. Zasiadał w Radzie Miejskiej i Sejmiku Powiatowym Ostrowskim, a także przewodniczył wielu komisjom. Był członkiem rady Komunalnej Kasy Oszczędnościowej Miasta Ostrowa. Z Narodowej Partii Robotniczej w 1922 roku otrzymał mandat do Senatu Rzeczypospolitej, gdzie zasiadał do 1932 roku. Od 1922 roku był wiceprezesem Sądu Wojewódzkiego w Poznaniu, a od 1925 sędzią Sądu Doraźnego przy Sądzie Najwyższym. Pisywał liczne artykuły, adresowane zwłaszcza do robotników. Interesował się literaturą, historią, sztuką grecką i rzymską. Znakomicie grał na skrzypcach. Należał do Towarzystwa Powstańców i Wojaków oraz do Klubu Myśliwskiego w Ostrowie. Rodzinę założył w 1919 roku z Zofią Nowakowską. Małżeństwo to było bezdzietne. Zmarł po długiej i ciężkiej chorobie w Ostrowie 3 czerwca 1932 roku. Pochowany został na cmentarzu przy ulicy Limanowskiego w Ostrowie. W ostatniej drodze towarzyszyły mu tłumy mieszkańców. 

ZŁÓŻ KONDOLENCJE

Serwis WLKP24.info do swojego działania wykorzystuje pliki cookies. Stosujemy je, aby zapewnić Państwu jak największą wygodę korzystania z funkcjonalności naszego portalu.

Jeżeli zgadzają się Państwo na korzystanie z cookies przez nasz portal, prosimy o kliknięcie przycisku "Akceptuję". Jeśli nie akceptują Państwo takiego działania, należy zmienić ustawienia cookies w swojej przeglądarce.

Akceptuję

Przeczytaj naszą politykę cookies