Nekrologi

Zdzisław Bartkiewicz


* 10.11.1925   ✝ 05.07.1995

Zdzisław Bartkiewicz urodził się 10 listopada 1925 roku w
Ostrowie. Był synem Adama i Felicji z domu Kopankiewicz.
Przed wybuchem II wojny światowej ukończył szkołę podstawową
i pierwszą klasę Gimnazjum Męskiego. W okresie okupacji hitlerowskiej pracował w składnicy węgla jako goniec. Był tam zatrudniony od 15 sierpnia 1941 roku do 4 października 1943 roku, kiedy został aresztowany przez gestapo. Wcześniej był zaangażowany w kolportaż prasy podziemnej, m.in. ,,Orła Białego''. Z więzienia w Kaliszu zwolniony został 18 marca 1944 roku. Przez kilka miesięcy pracował jako kreślarz w Urzędzie Katastralnym w Ostrowie. Od 15 sierpnia 1944 roku do zakończenia działań wojennych przebywał na robotach przymusowych w różnych miejscowościach Wielkopolski i Kujaw. W lutym 1945 roku Zdzisław Bartkiewicz wznowił przerwaną naukę w Gimnazjum Męskim w Ostrowie, gdzie pół roku później zdał egzaminy i uzyskał tzw. małą maturę. Równocześnie, już od kwietnia 1945 roku podjął pracę w Parowozowni PKP w Ostrowie. Od grudnia 1945 roku  jako stypendysta Ministerstwa Komunikacji studiował na Wydziale Inżynierii Lądowej Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie. Studia ukończył w październiku 1951 roku, uzyskując tytuł inżyniera budownictwa lądowego i magistra nauk technicznych. Od 1 grudnia 1950 roku do 30 kwietnia 1952 roku pracował w Krakowskim Zjednoczeniu Wodno-Inżynieryjnym Budownictwa Przemysłowego. Następnie przeniósł się do  Ostrowskich Zakładów Betoniarskich i Żelbetowych. W fabryce tej Zdzisław Bartkiewicz pracował przez 37 lat, czyli aż do chwili przejścia na emeryturę w 1989 roku. Zajmował tam stanowiska m.in. głównego inżyniera, dyrektora technicznego i dyrektora zakładu. Równocześnie od 1 grudnia 1966 roku powierzono mu funkcję przewodniczącego komisji organizacyjnej do spraw utworzenia przedsiębiorstwa budowlanego w Ostrowie. W zakładzie tym, który otrzymał nazwę Ostrowskie Przedsiębiorstwo Budownictwa Przemysłowego zajmował stanowisko dyrektora w okresie od 1 stycznia 1967 roku do 21 lutego 1970 roku. Odznaczony był Złotym Krzyżem Zasługi, Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski oraz Odznaką Honorową „Za Zasługi w Rozwoju Województwa Poznańskiego”. Po ojcu przejął zainteresowania muzyczne. Był bardzo zdolnym pianistą. W roku 1951 zawarł związek małżeński z Anną Ryrych. Wspólnie wychowali troje dzieci: Przemysława, Grażynę i  Dariusza. Zdzisław Bartkiewicz zmarł 5 lipca 1995 roku, mając niespełna 70 lat. Pochowany został na cmentarzu przy ulicy Limanowskiego w Ostrowie Wielkopolskm.

PRZECZYTAJ CAŁY ARTYKUŁ

Zdzisław Bartkiewicz urodził się 10 listopada 1925 roku w
Ostrowie. Był synem Adama i Felicji z domu Kopankiewicz.
Przed wybuchem II wojny światowej ukończył szkołę podstawową
i pierwszą klasę Gimnazjum Męskiego. W okresie okupacji hitlerowskiej pracował w składnicy węgla jako goniec. Był tam zatrudniony od 15 sierpnia 1941 roku do 4 października 1943 roku, kiedy został aresztowany przez gestapo. Wcześniej był zaangażowany w kolportaż prasy podziemnej, m.in. ,,Orła Białego''. Z więzienia w Kaliszu zwolniony został 18 marca 1944 roku. Przez kilka miesięcy pracował jako kreślarz w Urzędzie Katastralnym w Ostrowie. Od 15 sierpnia 1944 roku do zakończenia działań wojennych przebywał na robotach przymusowych w różnych miejscowościach Wielkopolski i Kujaw. W lutym 1945 roku Zdzisław Bartkiewicz wznowił przerwaną naukę w Gimnazjum Męskim w Ostrowie, gdzie pół roku później zdał egzaminy i uzyskał tzw. małą maturę. Równocześnie, już od kwietnia 1945 roku podjął pracę w Parowozowni PKP w Ostrowie. Od grudnia 1945 roku  jako stypendysta Ministerstwa Komunikacji studiował na Wydziale Inżynierii Lądowej Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie. Studia ukończył w październiku 1951 roku, uzyskując tytuł inżyniera budownictwa lądowego i magistra nauk technicznych. Od 1 grudnia 1950 roku do 30 kwietnia 1952 roku pracował w Krakowskim Zjednoczeniu Wodno-Inżynieryjnym Budownictwa Przemysłowego. Następnie przeniósł się do  Ostrowskich Zakładów Betoniarskich i Żelbetowych. W fabryce tej Zdzisław Bartkiewicz pracował przez 37 lat, czyli aż do chwili przejścia na emeryturę w 1989 roku. Zajmował tam stanowiska m.in. głównego inżyniera, dyrektora technicznego i dyrektora zakładu. Równocześnie od 1 grudnia 1966 roku powierzono mu funkcję przewodniczącego komisji organizacyjnej do spraw utworzenia przedsiębiorstwa budowlanego w Ostrowie. W zakładzie tym, który otrzymał nazwę Ostrowskie Przedsiębiorstwo Budownictwa Przemysłowego zajmował stanowisko dyrektora w okresie od 1 stycznia 1967 roku do 21 lutego 1970 roku. Odznaczony był Złotym Krzyżem Zasługi, Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski oraz Odznaką Honorową „Za Zasługi w Rozwoju Województwa Poznańskiego”. Po ojcu przejął zainteresowania muzyczne. Był bardzo zdolnym pianistą. W roku 1951 zawarł związek małżeński z Anną Ryrych. Wspólnie wychowali troje dzieci: Przemysława, Grażynę i  Dariusza. Zdzisław Bartkiewicz zmarł 5 lipca 1995 roku, mając niespełna 70 lat. Pochowany został na cmentarzu przy ulicy Limanowskiego w Ostrowie Wielkopolskm.

ZŁÓŻ KONDOLENCJE

Serwis WLKP24.info do swojego działania wykorzystuje pliki cookies. Stosujemy je, aby zapewnić Państwu jak największą wygodę korzystania z funkcjonalności naszego portalu.

Jeżeli zgadzają się Państwo na korzystanie z cookies przez nasz portal, prosimy o kliknięcie przycisku "Akceptuję". Jeśli nie akceptują Państwo takiego działania, należy zmienić ustawienia cookies w swojej przeglądarce.

Akceptuję

Przeczytaj naszą politykę cookies