Nekrologi

Wanda Sobczak


* 04.03.1912   ✝ 13.05.1969

Wanda Kazimiera Sobczak urodziła się 4 marca 1912 roku w Ostrowie Wielkopolskim. Była córką Stefana Rowińskiego – księgarza, wydawcy, później pierwszego ostrowskiego burmistrza w niepodległej Polsce oraz Kazimiery z domu Poturalskiej. Świadectwo dojrzałości uzyskała w 1931 roku w Państwowym Gimnazjum Żeńskim w Ostrowie. W 1935 roku ukończyła studia z zakresu geografii na Wydziale Filozofii Uniwersytetu Poznańskiego. Od 1 kwietnia do 15 listopada 1938 roku pracowała w Liceum Ogólnokształcącym w Wągrowcu. Następnie rozpoczęła pracę w Boguminie (Bohuminie) na Zaolziu. Była tam zatrudniona do wybuchu II wojny światowej. W dniu 26 sierpnia 1939 roku zawarła związek małżeński z Marianem Bolesławem Sobczakiem – późniejszym Honorowym Obywatelem Miasta Ostrowa Wielkopolskiego. Na początku okupacji hitlerowskiej zamieszkali w Ostrowie przy ul. Kościelnej 11 (obecnie Plac Stefana Rowińskiego 1). W pierwszych dniach stycznia 1940 roku zostali przez Niemców wyrzuceni z mieszkania, a z uwagi na równoczesną informację o poszukiwaniu przez Niemców męża Mariana i ojca Stefana Rowińskiego – opuścili Ostrów. Okres okupacji, wraz z mężem, przeżyła w Uniejowie gdzie zatrudniona była jako kasjerka w Urzędzie Gminy. W styczniu 1945 roku powróciła do Ostrowa i ponownie, wraz z mężem, zamieszkała przy ul. Kościelnej 11. Na początku grudnia 1945 roku mąż Marian został  przez Urząd Bezpieczeństwa aresztowany za działalność konspiracyjną i w pokazowym procesie sądowym w Ostrowie skazany na karę dziesięciu lat pozbawienia wolności. W czasie jego pobytu w więzieniu Wanda Sobczak przejęła ciężar utrzymania i wychowania trzech synów, a także wysyłała comiesięczne paczki żywnościowe mężowi. Z uwagi na rzekomo polityczny charakter działania męża i wyrok skazujący nie dopuszczono jej do pracy w zawodzie nauczycielskim. Pracowała w Spółdzielni Rolniczo-Handlowej, Inspektoracie Pracy, Poznańskiej Dyrekcji Prefabrykacji i Poznańskim Przedsiębiorstwie Aptek jako pracownik umysłowy. Mąż został zwolniony z więzienia  w grudniu 1950 roku w stanie wymagającym opieki i leczenia. Po 1956 roku Wanda Sobczak została zatrudniona jako nauczycielka w Szkole Podstawowej nr 2 im. Ewarysta Estkowskiego, w której pracowała do chwili choroby i śmierci. Należała do Związku Nauczycielstwa Polskiego. Miała pięciu synów: Macieja (rocznik 1942),  Wojciecha (1944-1999), Jacka (rocznik 1946), Piotra (1952– 1953)  i  Andrzeja (rocznik 1956). Zmarła 13 maja 1969 roku. W dniu 15 maja została pochowana w grobowcu rodzinnym na cmentarzu przy ulicy Limanowskiego w Ostrowie Wielkopolskim.

PRZECZYTAJ CAŁY ARTYKUŁ

Wanda Kazimiera Sobczak urodziła się 4 marca 1912 roku w Ostrowie Wielkopolskim. Była córką Stefana Rowińskiego – księgarza, wydawcy, później pierwszego ostrowskiego burmistrza w niepodległej Polsce oraz Kazimiery z domu Poturalskiej. Świadectwo dojrzałości uzyskała w 1931 roku w Państwowym Gimnazjum Żeńskim w Ostrowie. W 1935 roku ukończyła studia z zakresu geografii na Wydziale Filozofii Uniwersytetu Poznańskiego. Od 1 kwietnia do 15 listopada 1938 roku pracowała w Liceum Ogólnokształcącym w Wągrowcu. Następnie rozpoczęła pracę w Boguminie (Bohuminie) na Zaolziu. Była tam zatrudniona do wybuchu II wojny światowej. W dniu 26 sierpnia 1939 roku zawarła związek małżeński z Marianem Bolesławem Sobczakiem – późniejszym Honorowym Obywatelem Miasta Ostrowa Wielkopolskiego. Na początku okupacji hitlerowskiej zamieszkali w Ostrowie przy ul. Kościelnej 11 (obecnie Plac Stefana Rowińskiego 1). W pierwszych dniach stycznia 1940 roku zostali przez Niemców wyrzuceni z mieszkania, a z uwagi na równoczesną informację o poszukiwaniu przez Niemców męża Mariana i ojca Stefana Rowińskiego – opuścili Ostrów. Okres okupacji, wraz z mężem, przeżyła w Uniejowie gdzie zatrudniona była jako kasjerka w Urzędzie Gminy. W styczniu 1945 roku powróciła do Ostrowa i ponownie, wraz z mężem, zamieszkała przy ul. Kościelnej 11. Na początku grudnia 1945 roku mąż Marian został  przez Urząd Bezpieczeństwa aresztowany za działalność konspiracyjną i w pokazowym procesie sądowym w Ostrowie skazany na karę dziesięciu lat pozbawienia wolności. W czasie jego pobytu w więzieniu Wanda Sobczak przejęła ciężar utrzymania i wychowania trzech synów, a także wysyłała comiesięczne paczki żywnościowe mężowi. Z uwagi na rzekomo polityczny charakter działania męża i wyrok skazujący nie dopuszczono jej do pracy w zawodzie nauczycielskim. Pracowała w Spółdzielni Rolniczo-Handlowej, Inspektoracie Pracy, Poznańskiej Dyrekcji Prefabrykacji i Poznańskim Przedsiębiorstwie Aptek jako pracownik umysłowy. Mąż został zwolniony z więzienia  w grudniu 1950 roku w stanie wymagającym opieki i leczenia. Po 1956 roku Wanda Sobczak została zatrudniona jako nauczycielka w Szkole Podstawowej nr 2 im. Ewarysta Estkowskiego, w której pracowała do chwili choroby i śmierci. Należała do Związku Nauczycielstwa Polskiego. Miała pięciu synów: Macieja (rocznik 1942),  Wojciecha (1944-1999), Jacka (rocznik 1946), Piotra (1952– 1953)  i  Andrzeja (rocznik 1956). Zmarła 13 maja 1969 roku. W dniu 15 maja została pochowana w grobowcu rodzinnym na cmentarzu przy ulicy Limanowskiego w Ostrowie Wielkopolskim.

ZŁÓŻ KONDOLENCJE

Serwis WLKP24.info do swojego działania wykorzystuje pliki cookies. Stosujemy je, aby zapewnić Państwu jak największą wygodę korzystania z funkcjonalności naszego portalu.

Jeżeli zgadzają się Państwo na korzystanie z cookies przez nasz portal, prosimy o kliknięcie przycisku "Akceptuję". Jeśli nie akceptują Państwo takiego działania, należy zmienić ustawienia cookies w swojej przeglądarce.

Akceptuję

Przeczytaj naszą politykę cookies