Nekrologi

Edmund Francuszkiewicz


* 02.11.1921   ✝ 12.10.1983

Edmund Francuszkiewicz urodził się 2 listopada 1921 roku w Ostrowie. Był synem Walentego (z zawodu policjanta) i Weroniki z domu Pachciarz. Szkołę podstawową ukończył w Nowych Skalmierzycach. W latach 1935 - 1939 uczęszczał do Gimnazjum Męskiego w Ostrowie. Wybuch II wojny światowej przerwał jego dalszą naukę. Już w pierwszych tygodniach okupacji zaangażował się w prowadzoną przez grupę gimnazjalistów akcję ratowania sprzętu należącego do Szkolnego Klubu Sportowego „Venetia” i książek z biblioteki gimnazjalnej. Wiązało się to ze sporym ryzykiem, ponieważ w budynku szkoły stacjonowała jednostka Wehrmachtu. Mimo grożącego niebepieczeństwa pod nieobecność żołnierzy gimnazjaliści wynieśli z magazynu sportowego klubowe stroje, buty piłkarskie, piłki i sprzęt hokejowy. W ten sam sposób uratowali około 300 książek. Wiele z nich doczekało się powrotu do powojennej biblioteki licealnej. W maju 1940 roku, po denuncjacji Edmund Francuszkiewicz został aresztowany przez gestapo i osadzony z grupą kolegów w obozie koncentracyjnym w Dachau. Przebywał w nim od 26 maja jako więzień polityczny o numerze 12338. Został zaprzysiężony na członka obozowego ruchu oporu w tzw. klubie polskim. Aktywnie i z poświęceniem działał w nim przez cały okres pobytu w obozie. Pracował jako sanitariusz w obozowym szpitalu. Pełnił tę funkcję jeszcze po oswobodzeniu obozu w dniu 29 kwietnia 1945 roku przez wojska amerykańskie. Wkrótce potem powrócił do kraju i podjął przerwaną naukę w Gimnazjum Męskim w Ostrowie, w klasie licealnej o profilu humanistycznym. Świadectwo dojrzałości uzyskał w styczniu 1946 roku. Następnie podjął studia na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu Poznańskiego. Dyplom lekarza medycyny uzyskał w 1954 roku. Pierwszą pracę podjął w Szpitalu Rejonowym w Opalenicy. W lutym 1955 roku został skierowany do Ośrodka Zdrowia w Rakoniewicach, gdzie objął stanowisko kierownika. Pracował tam do końca życia. Działał w Związku Byłych Więźniów Obozów Koncentracyjnych, w ZBoWiD i PCK. Od 1955 roku pełnił funkcję wiceprezesa Miejskiej Ochotniczej Straży Pożarnej w Wolsztynie. Był również członkiem zarządu Koła Przyjaciół Harcerzy w Rakoniewicach. W roku 1948
założył rodzinę z Marią z domu Długaszewską. Wychowali córkę Danutę (lekarza pediatrę). Edmund Francuszkiewicz był odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski i wieloma odznaczeniami resortowymi. Zmarł 12 października 1983 roku na zawał serca w samochodzie, podczas wizyt domowych. Został pochowany na cmentarzu przy ulicy Limanowskiego w Ostrowie Wielkopolskim. We wrześniu 2008 roku, z okazji 25-lecia jego śmierci, Towarzystwo Miłośników Ziemi Rakoniewickiej zorganizowało spotkanie poświęcone temu wybitnemu lekarzowi z udziałem jego rodziny.

PRZECZYTAJ CAŁY ARTYKUŁ

Edmund Francuszkiewicz urodził się 2 listopada 1921 roku w Ostrowie. Był synem Walentego (z zawodu policjanta) i Weroniki z domu Pachciarz. Szkołę podstawową ukończył w Nowych Skalmierzycach. W latach 1935 - 1939 uczęszczał do Gimnazjum Męskiego w Ostrowie. Wybuch II wojny światowej przerwał jego dalszą naukę. Już w pierwszych tygodniach okupacji zaangażował się w prowadzoną przez grupę gimnazjalistów akcję ratowania sprzętu należącego do Szkolnego Klubu Sportowego „Venetia” i książek z biblioteki gimnazjalnej. Wiązało się to ze sporym ryzykiem, ponieważ w budynku szkoły stacjonowała jednostka Wehrmachtu. Mimo grożącego niebepieczeństwa pod nieobecność żołnierzy gimnazjaliści wynieśli z magazynu sportowego klubowe stroje, buty piłkarskie, piłki i sprzęt hokejowy. W ten sam sposób uratowali około 300 książek. Wiele z nich doczekało się powrotu do powojennej biblioteki licealnej. W maju 1940 roku, po denuncjacji Edmund Francuszkiewicz został aresztowany przez gestapo i osadzony z grupą kolegów w obozie koncentracyjnym w Dachau. Przebywał w nim od 26 maja jako więzień polityczny o numerze 12338. Został zaprzysiężony na członka obozowego ruchu oporu w tzw. klubie polskim. Aktywnie i z poświęceniem działał w nim przez cały okres pobytu w obozie. Pracował jako sanitariusz w obozowym szpitalu. Pełnił tę funkcję jeszcze po oswobodzeniu obozu w dniu 29 kwietnia 1945 roku przez wojska amerykańskie. Wkrótce potem powrócił do kraju i podjął przerwaną naukę w Gimnazjum Męskim w Ostrowie, w klasie licealnej o profilu humanistycznym. Świadectwo dojrzałości uzyskał w styczniu 1946 roku. Następnie podjął studia na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu Poznańskiego. Dyplom lekarza medycyny uzyskał w 1954 roku. Pierwszą pracę podjął w Szpitalu Rejonowym w Opalenicy. W lutym 1955 roku został skierowany do Ośrodka Zdrowia w Rakoniewicach, gdzie objął stanowisko kierownika. Pracował tam do końca życia. Działał w Związku Byłych Więźniów Obozów Koncentracyjnych, w ZBoWiD i PCK. Od 1955 roku pełnił funkcję wiceprezesa Miejskiej Ochotniczej Straży Pożarnej w Wolsztynie. Był również członkiem zarządu Koła Przyjaciół Harcerzy w Rakoniewicach. W roku 1948

założył rodzinę z Marią z domu Długaszewską. Wychowali córkę Danutę (lekarza pediatrę). Edmund Francuszkiewicz był odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski i wieloma odznaczeniami resortowymi. Zmarł 12 października 1983 roku na zawał serca w samochodzie, podczas wizyt domowych. Został pochowany na cmentarzu przy ulicy Limanowskiego w Ostrowie Wielkopolskim. We wrześniu 2008 roku, z okazji 25-lecia jego śmierci, Towarzystwo Miłośników Ziemi Rakoniewickiej zorganizowało spotkanie poświęcone temu wybitnemu lekarzowi z udziałem jego rodziny.

ZŁÓŻ KONDOLENCJE

Serwis WLKP24.info do swojego działania wykorzystuje pliki cookies. Stosujemy je, aby zapewnić Państwu jak największą wygodę korzystania z funkcjonalności naszego portalu.

Jeżeli zgadzają się Państwo na korzystanie z cookies przez nasz portal, prosimy o kliknięcie przycisku "Akceptuję". Jeśli nie akceptują Państwo takiego działania, należy zmienić ustawienia cookies w swojej przeglądarce.

Akceptuję

Przeczytaj naszą politykę cookies