Nekrologi

Zbigniew Rowiński


* 09.07.1905   ✝ 17.05.1986

Zbigniew Rowiński urodził się 9 lipca 1905 roku w Ostrowie. Był synem Stefana i Kazimiery z domu Poturalskiej. Jego ojciec był pierwszym burmistrzem Ostrowa po odzyskaniu niepodległości. Zbigniew uczęszczał do Gimnazjum Męskiego w Ostrowie, gdzie w roku 1924 uzyskał świadectwo dojrzałości. W roku 1929 ukończył Wydział Prawno - Ekonomiczny Uniwersytetu Poznańskiego. Rozpoczął pracę w Sądzie Okręgowym w Ostrowie Wielkopolskim. Po aplikacji zatrudniony został jako podprokurator, a następnie wiceprokurator w Prokuraturze Okręgowej w Poznaniu. Następnie aż do 1939 roku był prokuratorem w Sądzie Okręgowym w Katowicach. Już od czasów gimnazjalnych interesował się lotnictwem. Ukończył szkołę pilotażu przy 3 Pułku Lotniczym w Poznaniu i pochorążówkę w Dęblinie. Uzyskał stopień podporucznika rezerwy pilota. Był czynnym pilotem Aeroklubu Poznańskiego. W sierpniu 1939 roku został zmobilizowany do 131 Eskadry Myśliwskiej 3 Pułku Lotniczego Armii „Poznań”. Mimo miażdżącej przewagi nieprzyjaciela aż do 16 września uczestniczył w walkach nad Bzurą. W rejonie Puszczy Kampinoskiej dostał się do niewoli niemieckiej. Przez kilka pierwszych miesięcy przebywał w obozie jenieckim w Brunswicku. Potem został osadzony w obozie jenieckim Oflag II C Woldenberg (obecnie Dobiegniew). Tam przebywał do zakończenia wojny. Pełnił tam funkcję jenieckiego prokuratora. 15 kwietnia 1943 roku podporucznik Zbigniew Rowiński został z grupą ośmiu oficerów – jeńców wyznaczony do wyjazdu do Katynia na wizję lokalną odnalezionych przez Niemców grobów zamordowanych oficerów polskich. Jako prokurator mógł ocenić dowody zbrodni. Pełnił również rolę tłumacza. Po powrocie złożył szczegółowy raport starszym oficerom w obozie. Z podróży tej sporządził jedną z pierwszych relacji świadka. Nie podał tam swojego nazwiska ze względu na bezpieczeństwo zamieszkałej w Polsce rodziny. W styczniu 1945 roku oflag został ewakuowany przez Niemców na Zachód. Zbigniew Rowiński został wyzwolony przez armię amerykańską. Następnie dotarł do II Korpusu Polskiego generała Andersa we Włoszech, gdzie 27 listopada 1945 roku przedstawił polskim władzom szczegółowy raport. W kwietniu 1952 roku był przesłuchiwany w Londynie jako świadek przed powołaną przez Izbę Reprezentantów Kongresu Stanów Zjednoczonych komisją specjalną. Ze względu na swój udział w delegacji katyńskiej nie mógł wrócić do kraju. Pozostał na emigracji i zamieszkał w Wielkiej Brytanii. Mimo dobrej znajomości języka angielskiego nie znalazł odpowiedniego dla siebie zatrudnienia. Początkowo rozwoził mleko i ciasta do sklepów, dokonywał przeprowadzek, potem założył studio fotograficzne. Pomimo, że żył z dala od kraju nie zerwał kontaktów z ojczyzną. Początkowo przekazywał rodzinie informacje o sobie w sposób poufny. Od roku 1969 kilkakrotnie odwiedził Polskę i do końca życia interesował się sytuacją w kraju. Zmarł w Londynie 17 maja 1986 roku. Pochowany został w rodzinnym Ostrowie. Spoczywa na cmentarzu przy ulicy Limanowskiego, blisko swoich rodziców. W tej samej mogile znajdują się prochy jego żony Marii, zmarłej 10 kwietnia 2002 roku w Londynie. Sylwetka Zbigniewa Rowińskiego i jego związki z Ostrowem były w roku 2011 tematem wystawy zorganizowanej przez Muzeum Miasta Ostrowa Wielkopolskiego. 

PRZECZYTAJ CAŁY ARTYKUŁ

Zbigniew Rowiński urodził się 9 lipca 1905 roku w Ostrowie. Był synem Stefana i Kazimiery z domu Poturalskiej. Jego ojciec był pierwszym burmistrzem Ostrowa po odzyskaniu niepodległości. Zbigniew uczęszczał do Gimnazjum Męskiego w Ostrowie, gdzie w roku 1924 uzyskał świadectwo dojrzałości. W roku 1929 ukończył Wydział Prawno - Ekonomiczny Uniwersytetu Poznańskiego. Rozpoczął pracę w Sądzie Okręgowym w Ostrowie Wielkopolskim. Po aplikacji zatrudniony został jako podprokurator, a następnie wiceprokurator w Prokuraturze Okręgowej w Poznaniu. Następnie aż do 1939 roku był prokuratorem w Sądzie Okręgowym w Katowicach. Już od czasów gimnazjalnych interesował się lotnictwem. Ukończył szkołę pilotażu przy 3 Pułku Lotniczym w Poznaniu i pochorążówkę w Dęblinie. Uzyskał stopień podporucznika rezerwy pilota. Był czynnym pilotem Aeroklubu Poznańskiego. W sierpniu 1939 roku został zmobilizowany do 131 Eskadry Myśliwskiej 3 Pułku Lotniczego Armii „Poznań”. Mimo miażdżącej przewagi nieprzyjaciela aż do 16 września uczestniczył w walkach nad Bzurą. W rejonie Puszczy Kampinoskiej dostał się do niewoli niemieckiej. Przez kilka pierwszych miesięcy przebywał w obozie jenieckim w Brunswicku. Potem został osadzony w obozie jenieckim Oflag II C Woldenberg (obecnie Dobiegniew). Tam przebywał do zakończenia wojny. Pełnił tam funkcję jenieckiego prokuratora. 15 kwietnia 1943 roku podporucznik Zbigniew Rowiński został z grupą ośmiu oficerów – jeńców wyznaczony do wyjazdu do Katynia na wizję lokalną odnalezionych przez Niemców grobów zamordowanych oficerów polskich. Jako prokurator mógł ocenić dowody zbrodni. Pełnił również rolę tłumacza. Po powrocie złożył szczegółowy raport starszym oficerom w obozie. Z podróży tej sporządził jedną z pierwszych relacji świadka. Nie podał tam swojego nazwiska ze względu na bezpieczeństwo zamieszkałej w Polsce rodziny. W styczniu 1945 roku oflag został ewakuowany przez Niemców na Zachód. Zbigniew Rowiński został wyzwolony przez armię amerykańską. Następnie dotarł do II Korpusu Polskiego generała Andersa we Włoszech, gdzie 27 listopada 1945 roku przedstawił polskim władzom szczegółowy raport. W kwietniu 1952 roku był przesłuchiwany w Londynie jako świadek przed powołaną przez Izbę Reprezentantów Kongresu Stanów Zjednoczonych komisją specjalną. Ze względu na swój udział w delegacji katyńskiej nie mógł wrócić do kraju. Pozostał na emigracji i zamieszkał w Wielkiej Brytanii. Mimo dobrej znajomości języka angielskiego nie znalazł odpowiedniego dla siebie zatrudnienia. Początkowo rozwoził mleko i ciasta do sklepów, dokonywał przeprowadzek, potem założył studio fotograficzne. Pomimo, że żył z dala od kraju nie zerwał kontaktów z ojczyzną. Początkowo przekazywał rodzinie informacje o sobie w sposób poufny. Od roku 1969 kilkakrotnie odwiedził Polskę i do końca życia interesował się sytuacją w kraju. Zmarł w Londynie 17 maja 1986 roku. Pochowany został w rodzinnym Ostrowie. Spoczywa na cmentarzu przy ulicy Limanowskiego, blisko swoich rodziców. W tej samej mogile znajdują się prochy jego żony Marii, zmarłej 10 kwietnia 2002 roku w Londynie. Sylwetka Zbigniewa Rowińskiego i jego związki z Ostrowem były w roku 2011 tematem wystawy zorganizowanej przez Muzeum Miasta Ostrowa Wielkopolskiego. 

ZŁÓŻ KONDOLENCJE

Serwis WLKP24.info do swojego działania wykorzystuje pliki cookies. Stosujemy je, aby zapewnić Państwu jak największą wygodę korzystania z funkcjonalności naszego portalu.

Jeżeli zgadzają się Państwo na korzystanie z cookies przez nasz portal, prosimy o kliknięcie przycisku "Akceptuję". Jeśli nie akceptują Państwo takiego działania, należy zmienić ustawienia cookies w swojej przeglądarce.

Akceptuję

Przeczytaj naszą politykę cookies