Nekrologi

Antonina Frydrychowicz


* 13.06.1896   ✝ 22.03.1985

Antonina Frydrychowicz urodziła się 13 czerwca 1896 roku w Kcyni. Była córką Wilhelma i Stefanii Korytowskich. Przed wybuchem I wojny światowej ukończyła Szkołę dla Dziewcząt w Kcyni. W czasie wojny uczyła polskie dzieci języka polskiego i religii. W 1920 roku poślubiła Tadeusza Frydrychowicza, lekarza pułkowego w 62 Pułku Piechoty. Ślub i wesele odbyły się w Koronowie.
Małżonkowie doczekali się czworga potomstwa. Małżonka wspierała męża w
czasie medycznych studiów doktoranckich, prowadząc dom. Po uzyskaniu
tytułu doktora wszech nauk medycznych w roku 1926 porucznik Wojska Polskiego Tadeusz Frydrychowicz został przydzielony do Ostrowa Wielkopolskiego jako lekarz pułkowy i garnizonowy, mając w swej gestii Garnizonową Izbę Chorych. Wiosną tego roku cała rodzina osiedliła się w Ostrowie na stałe. Tutaj Antonina towarzyszyła
mężowi w pracy społecznej w Polskim Czerwonym Krzyżu, prowadząc bezpłatne wydawanie obiadów, w oparciu o kuchnię pułkową, dla bezdomnych i ubogich. Z czasem została przewodniczącą rodziny wojskowych ostrowskiego 60 Pułku Piechoty. Na tym stanowisku musiała przeprowadzić ewakuację garnizonowej rodziny wojskowej na początku II wojny światowej. Transport po przeżyciu nalotu dotarł do Krowinki koło Trembowli, gdzie uchodźców rozlokowano w majątku Niepokulczyckich. Tam przeżyli najazd bolszewików. Na mocy porozumienia Rosjan
z Niemcami transport powrócił okrężną drogą do Ostrowa, gdzie Antonina zastała dom zasiedlony przez oficerów niemieckich. Rodzinę wyeksmitowano i po
tułaczce u znajomych udało się znaleźć mieszkanie w Legionowie, gdzie Tadeusz  znalazł pracę jako lekarz w ubezpieczalni. Mieszkanie małżeństwa stało się przejściowym magazynem broni ze zrzutów dla Armii Krajowej, Prawie cała rodzina należała do Armii Krajowej. W czasie Powstania Warszawskiego zginął syn Konstanty. Po zajęciu Legionowa przez Armię Czerwoną NKWD natychmiast uwięziło doktora Frydrychowicza i zesłało na Sybir. Rodzina znajdująca się w strefie frontowej została bez środków do życia. Tuż przed ruszeniem frontu w styczniu 1945 roku Rosjanie wyrzucili wszystkich z domu. Po wielu niebezpiecznych perypetiach, dzięki pomocy krewnych i przyjaciół Antonina z dziećmi dotarła na Śląsk. Założyła i prowadziła sklepik spożywczy w Gliwicach. Rodzina połączyła się dopiero pod koniec 1947 roku, po powrocie ojca z Sybiru. Zamieszkała ponownie w Ostrowie, ale jeszcze przez kilkanaście lat trwało ,,uwalnianie'' domu rodzinnego od nieproszonych lokatorów. Antonina stała się jego duszą. Wokół niej koncentrowało się życie całej rodziny.  Zmarła 22 marca 1985 roku, w wieku 88 lat. Została pochowana na cmentarzu przy ulicy Limanowskiego w Ostrowie.

PRZECZYTAJ CAŁY ARTYKUŁ

Antonina Frydrychowicz urodziła się 13 czerwca 1896 roku w Kcyni. Była córką Wilhelma i Stefanii Korytowskich. Przed wybuchem I wojny światowej ukończyła Szkołę dla Dziewcząt w Kcyni. W czasie wojny uczyła polskie dzieci języka polskiego i religii. W 1920 roku poślubiła Tadeusza Frydrychowicza, lekarza pułkowego w 62 Pułku Piechoty. Ślub i wesele odbyły się w Koronowie.
Małżonkowie doczekali się czworga potomstwa. Małżonka wspierała męża w
czasie medycznych studiów doktoranckich, prowadząc dom. Po uzyskaniu
tytułu doktora wszech nauk medycznych w roku 1926 porucznik Wojska Polskiego Tadeusz Frydrychowicz został przydzielony do Ostrowa Wielkopolskiego jako lekarz pułkowy i garnizonowy, mając w swej gestii Garnizonową Izbę Chorych. Wiosną tego roku cała rodzina osiedliła się w Ostrowie na stałe. Tutaj Antonina towarzyszyła
mężowi w pracy społecznej w Polskim Czerwonym Krzyżu, prowadząc bezpłatne wydawanie obiadów, w oparciu o kuchnię pułkową, dla bezdomnych i ubogich. Z czasem została przewodniczącą rodziny wojskowych ostrowskiego 60 Pułku Piechoty. Na tym stanowisku musiała przeprowadzić ewakuację garnizonowej rodziny wojskowej na początku II wojny światowej. Transport po przeżyciu nalotu dotarł do Krowinki koło Trembowli, gdzie uchodźców rozlokowano w majątku Niepokulczyckich. Tam przeżyli najazd bolszewików. Na mocy porozumienia Rosjan
z Niemcami transport powrócił okrężną drogą do Ostrowa, gdzie Antonina zastała dom zasiedlony przez oficerów niemieckich. Rodzinę wyeksmitowano i po
tułaczce u znajomych udało się znaleźć mieszkanie w Legionowie, gdzie Tadeusz  znalazł pracę jako lekarz w ubezpieczalni. Mieszkanie małżeństwa stało się przejściowym magazynem broni ze zrzutów dla Armii Krajowej, Prawie cała rodzina należała do Armii Krajowej. W czasie Powstania Warszawskiego zginął syn Konstanty. Po zajęciu Legionowa przez Armię Czerwoną NKWD natychmiast uwięziło doktora Frydrychowicza i zesłało na Sybir. Rodzina znajdująca się w strefie frontowej została bez środków do życia. Tuż przed ruszeniem frontu w styczniu 1945 roku Rosjanie wyrzucili wszystkich z domu. Po wielu niebezpiecznych perypetiach, dzięki pomocy krewnych i przyjaciół Antonina z dziećmi dotarła na Śląsk. Założyła i prowadziła sklepik spożywczy w Gliwicach. Rodzina połączyła się dopiero pod koniec 1947 roku, po powrocie ojca z Sybiru. Zamieszkała ponownie w Ostrowie, ale jeszcze przez kilkanaście lat trwało ,,uwalnianie'' domu rodzinnego od nieproszonych lokatorów. Antonina stała się jego duszą. Wokół niej koncentrowało się życie całej rodziny.  Zmarła 22 marca 1985 roku, w wieku 88 lat. Została pochowana na cmentarzu przy ulicy Limanowskiego w Ostrowie.

ZŁÓŻ KONDOLENCJE

Serwis WLKP24.info do swojego działania wykorzystuje pliki cookies. Stosujemy je, aby zapewnić Państwu jak największą wygodę korzystania z funkcjonalności naszego portalu.

Jeżeli zgadzają się Państwo na korzystanie z cookies przez nasz portal, prosimy o kliknięcie przycisku "Akceptuję". Jeśli nie akceptują Państwo takiego działania, należy zmienić ustawienia cookies w swojej przeglądarce.

Akceptuję

Przeczytaj naszą politykę cookies