Nekrologi

Piotr Kociński


* 08.10.1897   ✝ 18.01.1945

Piotr Kociński urodził się 8 października 1897 roku w Świecy koło Odolanowa. Od 6. do 14. roku życia uczęszczał do tamtejszej szkoły powszechnej. Brał udział w proteście przeciwko nauczaniu religii w języku niemieckim. Po zakończeniu edukacji, jak wielu jego rówieśników, wyjechał za chlebem do Westfalii, gdzie pracował przez 5 lat. Na emigracji wstąpił do Towarzystwa Gimnastycznego ,,Sokół''. W maju 1916 roku wrócił w rodzinne strony, a już miesiąc później został powołany do armii niemieckiej, a konkretnie do 29. pułku saperów w Poznaniu. Przeszedłszy przeszkolenie rekruckie przydzielony został do miotaczy min. Po zawieszeniu broni w listopadzie 1918 roku wrócił do domu i w rodzinnej Świecy założył ,,Sokoła'', przekazując wiedzę, jaką sam posiadał i przeprowadzając ćwiczenia z bronią. Na wieść o wybuchu Powstania Wielkopolskiego wstąpił jako ochotnik do kompanii odolanowskiej, która weszła w skład 12. Pułku Strzelców Wielkopolskich. Brał czynny udział w walkach na froncie południowym. Uczestniczył w oswobodzeniu Odolanowa oraz w starciu pod Granowcem i pod Zdunami. Potem został skierowany w rejon Kobylej Góry. Do rezerwy został przeniesiony 12 lipca 1921 roku. Wkrótce potem podjął pracę w Fabryce Wagonów w Ostrowie. W lipcu 1927 roku objął posadę ,,oglądacza mięsa’’, którą piastował do okupacji. Mieszkał wtedy w Ostrowie przy ulicy Kościuszki 38. 7 marca 1933 roku przyznano mu Medal Niepodległości. W czasie II wojny światowej nie pozostał bierny. Przybierając pseudonim ,,Dobrosław’’ w latach 1942-1944 zaangażował się w ruch oporu. Był plutonowym rezerwy pierwszej placówki Wojskowej Służby Ochrony Powstania (WSOP) w Ostrowie. Służba ta została powołana w 1941 roku przez komendanta AK w porozumieniu z Delegatem Rządu. Była to formacja, która przygotowywała się do wystąpienia po odejściu Niemców. Oddziały WSOP składały się z roczników starszych (1891-1903). Piotr Kociński został aresztowany w roku 1944. Z listów, jakie przysyłał później do żony wynika, że skierowano go do prac przymusowych przy budowie fortyfikacji. Stamtąd trafił do obozu więziennego w Radogoszczy pod Łodzią. Tuż przed nadejściem frontu hitlerowcy postanowili ten obóz zlikwidować. O północy z 17 na 18 stycznia 1945 roku do akcji przystąpiło 100 uzbrojonych w karabiny ręczne i automaty funkcjonariuszy. Nazajutrz rano budynek został podpalony, wraz ze znajdującymi się w środku niedobitkami więźniów, którzy zdołali się ukryć. Z pogromu ocalało zaledwie 25 na ogólną liczbę 2500 więźniów. Wśród ofiar był także Piotr Kociński. Materiały i wspomnienia po nim pieczołowicie przechowuje córka Irena Buchwald.

PRZECZYTAJ CAŁY ARTYKUŁ

Piotr Kociński urodził się 8 października 1897 roku w Świecy koło Odolanowa. Od 6. do 14. roku życia uczęszczał do tamtejszej szkoły powszechnej. Brał udział w proteście przeciwko nauczaniu religii w języku niemieckim. Po zakończeniu edukacji, jak wielu jego rówieśników, wyjechał za chlebem do Westfalii, gdzie pracował przez 5 lat. Na emigracji wstąpił do Towarzystwa Gimnastycznego ,,Sokół''. W maju 1916 roku wrócił w rodzinne strony, a już miesiąc później został powołany do armii niemieckiej, a konkretnie do 29. pułku saperów w Poznaniu. Przeszedłszy przeszkolenie rekruckie przydzielony został do miotaczy min. Po zawieszeniu broni w listopadzie 1918 roku wrócił do domu i w rodzinnej Świecy założył ,,Sokoła'', przekazując wiedzę, jaką sam posiadał i przeprowadzając ćwiczenia z bronią. Na wieść o wybuchu Powstania Wielkopolskiego wstąpił jako ochotnik do kompanii odolanowskiej, która weszła w skład 12. Pułku Strzelców Wielkopolskich. Brał czynny udział w walkach na froncie południowym. Uczestniczył w oswobodzeniu Odolanowa oraz w starciu pod Granowcem i pod Zdunami. Potem został skierowany w rejon Kobylej Góry. Do rezerwy został przeniesiony 12 lipca 1921 roku. Wkrótce potem podjął pracę w Fabryce Wagonów w Ostrowie. W lipcu 1927 roku objął posadę ,,oglądacza mięsa’’, którą piastował do okupacji. Mieszkał wtedy w Ostrowie przy ulicy Kościuszki 38. 7 marca 1933 roku przyznano mu Medal Niepodległości. W czasie II wojny światowej nie pozostał bierny. Przybierając pseudonim ,,Dobrosław’’ w latach 1942-1944 zaangażował się w ruch oporu. Był plutonowym rezerwy pierwszej placówki Wojskowej Służby Ochrony Powstania (WSOP) w Ostrowie. Służba ta została powołana w 1941 roku przez komendanta AK w porozumieniu z Delegatem Rządu. Była to formacja, która przygotowywała się do wystąpienia po odejściu Niemców. Oddziały WSOP składały się z roczników starszych (1891-1903). Piotr Kociński został aresztowany w roku 1944. Z listów, jakie przysyłał później do żony wynika, że skierowano go do prac przymusowych przy budowie fortyfikacji. Stamtąd trafił do obozu więziennego w Radogoszczy pod Łodzią. Tuż przed nadejściem frontu hitlerowcy postanowili ten obóz zlikwidować. O północy z 17 na 18 stycznia 1945 roku do akcji przystąpiło 100 uzbrojonych w karabiny ręczne i automaty funkcjonariuszy. Nazajutrz rano budynek został podpalony, wraz ze znajdującymi się w środku niedobitkami więźniów, którzy zdołali się ukryć. Z pogromu ocalało zaledwie 25 na ogólną liczbę 2500 więźniów. Wśród ofiar był także Piotr Kociński. Materiały i wspomnienia po nim pieczołowicie przechowuje córka Irena Buchwald.

ZŁÓŻ KONDOLENCJE

Serwis WLKP24.info do swojego działania wykorzystuje pliki cookies. Stosujemy je, aby zapewnić Państwu jak największą wygodę korzystania z funkcjonalności naszego portalu.

Jeżeli zgadzają się Państwo na korzystanie z cookies przez nasz portal, prosimy o kliknięcie przycisku "Akceptuję". Jeśli nie akceptują Państwo takiego działania, należy zmienić ustawienia cookies w swojej przeglądarce.

Akceptuję

Przeczytaj naszą politykę cookies