Nekrologi

Tadeusz Danielak


* 01.01.1970   ✝ 25.11.1981

Tadeusz Danielak urodził się 26 marca 1923 roku w Ostrowie Wielkopolskim w rodzinie o silnych tradycjach patriotycznych. Jego rodzicami byli Antoni i Kazimiera z domu Kozłowicz. Ojciec był powstańcem wielkopolskim i piłsudczykiem. Zajmował się działalnością kupiecką i restauratorską. Za swoją postawę został przez hitlerowców rozstrzelany w grudniu 1939 roku w Winiarach, razem z innymi zasłużonymi mieszkańcami Ostrowa. Tadeusz miał dwóch braci. Ukończył Szkołę Podstawową im. Tadeusza Kościuszki w Ostrowie. Od 1937 roku uczęszczał do Gimnazjum Męskiego. Od 15 czerwca 1940 roku został przymusowo zatrudniony przez władze okupacyjne jako robotnik przy utrzymaniu torów i urządzeń zabezpieczenia ruchu kolejowego. Tuż po oswobodzeniu miasta, z dniem 25 stycznia 1945 roku podjął pracę w Dyrekcji Rejonowej Kolei Państwowych w Ostrowie. Był tam zatrudniony przez blisko 37 lat, aż do swojej śmierci. W dniu 7 lutego 1948 roku Tadeusz Danielak zawarł związek małżeński z Zofią Werner. Wychowali dwóch synów, Krzysztofa i Bogusława. W latach 1955–1959 był uczniem wydziału zaocznego Technikum Kolejowego we Wrocławiu i jednocześnie uczył się w Liceum Ogólnokształcącym dla Pracujących w Ostrowie, gdzie uzyskał 25 czerwca 1959 r. świadectwo dojrzałości. Technikum Kolejowe ukończył 19 czerwca 1961 roku, uzyskując tytuł technika zabezpieczenia ruchu kolejowego. Był bardzo aktywny w pracy społecznej. Jako członek Związku Zawodowego Kolejarzy w latach 1946-1948 był sekretarzem sekcji elektrotechnicznej, w latach 1948–1951 sekretarzem Terenowego Komitetu Współzawodnictwa Pracy, w latach 1951–1955 przewodniczącym Rady Zakładowej. W latach
1954–1956 przewodniczył Radzie Społecznej Domu Kultury Kolejarza,
w latach 1955–1961 był członkiem zarządu i skarbnikiem Rady Zakładowej,
a w latach 1961–1963 - Społecznym Inspektorem Pracy. Poza tym
w latach 1951–1954 był przewodniczącym Koła Zakładowego PCK, w
latach 1961–1976 przewodniczącym Zakładowego Koła Towarzystwa
Przyjaciół Dzieci. Przez sześć lat pełnił funkcję ławnika Sądu Powiatowego, a
w latach 1954–1981 należał do Stowarzyszenia Inżynierów i Techników
Komunikacji. Tadeusz Danielak zmarł przedwcześnie 25 listopada 1981 roku, w wieku 58 lat. Był odznaczony Medalem 10-lecia PRL (1955), Srebrną Odznaką „Przodujący Kolejarz” (1965), Odznaką „Racjonalizator Produkcji”, Medalem „Za Zasługi dla Ziemi Ostrowskiej” (1975), Srebrną Odznaką Honorową Stowarzyszenia Inżynierów i Techników Komunikacji (1977).

PRZECZYTAJ CAŁY ARTYKUŁ

Tadeusz Danielak urodził się 26 marca 1923 roku w Ostrowie Wielkopolskim w rodzinie o silnych tradycjach patriotycznych. Jego rodzicami byli Antoni i Kazimiera z domu Kozłowicz. Ojciec był powstańcem wielkopolskim i piłsudczykiem. Zajmował się działalnością kupiecką i restauratorską. Za swoją postawę został przez hitlerowców rozstrzelany w grudniu 1939 roku w Winiarach, razem z innymi zasłużonymi mieszkańcami Ostrowa. Tadeusz miał dwóch braci. Ukończył Szkołę Podstawową im. Tadeusza Kościuszki w Ostrowie. Od 1937 roku uczęszczał do Gimnazjum Męskiego. Od 15 czerwca 1940 roku został przymusowo zatrudniony przez władze okupacyjne jako robotnik przy utrzymaniu torów i urządzeń zabezpieczenia ruchu kolejowego. Tuż po oswobodzeniu miasta, z dniem 25 stycznia 1945 roku podjął pracę w Dyrekcji Rejonowej Kolei Państwowych w Ostrowie. Był tam zatrudniony przez blisko 37 lat, aż do swojej śmierci. W dniu 7 lutego 1948 roku Tadeusz Danielak zawarł związek małżeński z Zofią Werner. Wychowali dwóch synów, Krzysztofa i Bogusława. W latach 1955–1959 był uczniem wydziału zaocznego Technikum Kolejowego we Wrocławiu i jednocześnie uczył się w Liceum Ogólnokształcącym dla Pracujących w Ostrowie, gdzie uzyskał 25 czerwca 1959 r. świadectwo dojrzałości. Technikum Kolejowe ukończył 19 czerwca 1961 roku, uzyskując tytuł technika zabezpieczenia ruchu kolejowego. Był bardzo aktywny w pracy społecznej. Jako członek Związku Zawodowego Kolejarzy w latach 1946-1948 był sekretarzem sekcji elektrotechnicznej, w latach 1948–1951 sekretarzem Terenowego Komitetu Współzawodnictwa Pracy, w latach 1951–1955 przewodniczącym Rady Zakładowej. W latach
1954–1956 przewodniczył Radzie Społecznej Domu Kultury Kolejarza,
w latach 1955–1961 był członkiem zarządu i skarbnikiem Rady Zakładowej,
a w latach 1961–1963 - Społecznym Inspektorem Pracy. Poza tym
w latach 1951–1954 był przewodniczącym Koła Zakładowego PCK, w
latach 1961–1976 przewodniczącym Zakładowego Koła Towarzystwa
Przyjaciół Dzieci. Przez sześć lat pełnił funkcję ławnika Sądu Powiatowego, a
w latach 1954–1981 należał do Stowarzyszenia Inżynierów i Techników
Komunikacji. Tadeusz Danielak zmarł przedwcześnie 25 listopada 1981 roku, w wieku 58 lat. Był odznaczony Medalem 10-lecia PRL (1955), Srebrną Odznaką „Przodujący Kolejarz” (1965), Odznaką „Racjonalizator Produkcji”, Medalem „Za Zasługi dla Ziemi Ostrowskiej” (1975), Srebrną Odznaką Honorową Stowarzyszenia Inżynierów i Techników Komunikacji (1977).

ZŁÓŻ KONDOLENCJE

Serwis WLKP24.info do swojego działania wykorzystuje pliki cookies. Stosujemy je, aby zapewnić Państwu jak największą wygodę korzystania z funkcjonalności naszego portalu.

Jeżeli zgadzają się Państwo na korzystanie z cookies przez nasz portal, prosimy o kliknięcie przycisku "Akceptuję". Jeśli nie akceptują Państwo takiego działania, należy zmienić ustawienia cookies w swojej przeglądarce.

Akceptuję

Przeczytaj naszą politykę cookies