Nekrologi

Edward Niesobski


* 11.04.1923   ✝ 19.07.1944

Edward Niesobski urodził się 11 kwietnia 1923 roku w Jarocinie. Był autorem jednego ze najsłynniejszych pamiętników okresu II wojny światowej napisanego przez nastolatka. Pochodził  z rodziny o silnych tradycjach patriotycznych. Jego rodzicami byli Kazimierz i Anna z domu Kmieciak. Naukę w szkole powszechnej  rozpoczął w roku 1929 w Sośniach, a dokończył w szkole im. Ewarysta Estkowskiego w Ostrowie. Od 1935 roku rozpoczął naukę w Gimnazjum Męskim w Ostrowie. Aktywnie działał w Towarzystwie
Tomasza Zana, GKS ,,Venetia’’ i 5. Drużynie Harcerskiej im. Tomasza Zana. W sierpniu 1939 roku został powołany do przysposobienia wojskowego, do służby w obronie przeciwlotniczej i przeciwgazowej. Na początku okupacji hitlerowskiej, w październiku 1939 roku w konspiracyjnych warunkach kontynuował pracę swojego zastępu harcerskiego. W grudniu został jego drużynowym. Dokształcał się na kompletach, uczył młodszych chłopców, pełnił różne funkcje harcerskie, wydawał komunikaty radiowe. Współredagował z ojcem tajną gazetkę ,,Zew’’ i ,,Wiadomości Radiowe’’. Zagrożony aresztowaniem próbował przedostać się do Generalnego Gubernatorstwa. 18 listopada 1941 roku został aresztowany na stacji Łódź Widzew za próbę nielegalnego przekroczenia granicy. Najpierw przebywał w areszcie policji kryminalnej w Łodzi. Skazany na  rok więzienia przebywał w więzieniu na Radogoszczu,  a następnie wywieziony został do więzienia karnego w Sieradzu, skąd zwolniono go 29 listopada 1942 roku. Po powrocie do domu przeniósł się do Poznania, gdzie przebywał pod nazwiskiem Wacław Zybała. Powołany został na kuriera Komendy Okręgu Poznańskiego Armii Krajowej. Mianowany  podporucznikiem czasu wojny, posługiwał się  pseudonimami ,,Orzeł’’ i ,,Michał’’.  Ponownie aresztowany został 14 stycznia 1944 roku w Poznaniu. W śledztwie poddano go ciężkim torturom, ale nie wydał nikogo. Osadzony w obozie w Żabikowie, gdzie w dniu 19 lipca 1944 roku został rozstrzelany. Miał zaledwie 21 lat. Pośmiertnie odznaczono go Krzyżem Walecznych i Krzyżem Armii Krajowej, a w 1986 roku - Krzyżem Zasługi dla ZHP z Rozetą i Mieczami. Nie jest znane miejsce jego pochówku. Jego postać upamiętnia symboliczna tabliczka na grobie jego ciotki Wiktorii Kmieciakównej, znajdującej się w kwaterze powstańców wielkopolskich na cmentarzu przy ulicy Limanowskiego w Ostrowie. Wiktoria była łączniczką Inspektoratu Rejonowego AK w Ostrowie. Aresztowana na dwa miesiące przez nadejściem frontu została osadzona w więzieniu w Kaliszu, a 19 stycznia 1945 roku zamordowano ją w Lesie Skarszewskim koło Kalisza. Jej ciało ekshumowano. Edward Niesobski swoje losy opisał w prowadzonym przez siebie dzienniku, w którym zapisał wiele cennych informacji, między innymi na temat więzienia radogoskiego. Dziennik ten stanowi część książki ,,Dziennik harcerza i Szarotki’’ wydanej w 1986 roku w Gdańsku. Niesobski znalazł się w gronie kilkunastu młodych osób z całego świata wymienionych w książce ,,We were young and at the war’’. 15 sierpnia 2001 roku na froncie kamienicy przy ulicy Wrocławskiej w Ostrowie, w której w czasie  II wojny światowej mieszkała rodzina Niesobskich odsłonięto tablicę upamiętniającą ten fakt.

PRZECZYTAJ CAŁY ARTYKUŁ

Edward Niesobski urodził się 11 kwietnia 1923 roku w Jarocinie. Był autorem jednego ze najsłynniejszych pamiętników okresu II wojny światowej napisanego przez nastolatka. Pochodził  z rodziny o silnych tradycjach patriotycznych. Jego rodzicami byli Kazimierz i Anna z domu Kmieciak. Naukę w szkole powszechnej  rozpoczął w roku 1929 w Sośniach, a dokończył w szkole im. Ewarysta Estkowskiego w Ostrowie. Od 1935 roku rozpoczął naukę w Gimnazjum Męskim w Ostrowie. Aktywnie działał w Towarzystwie
Tomasza Zana, GKS ,,Venetia’’ i 5. Drużynie Harcerskiej im. Tomasza Zana. W sierpniu 1939 roku został powołany do przysposobienia wojskowego, do służby w obronie przeciwlotniczej i przeciwgazowej. Na początku okupacji hitlerowskiej, w październiku 1939 roku w konspiracyjnych warunkach kontynuował pracę swojego zastępu harcerskiego. W grudniu został jego drużynowym. Dokształcał się na kompletach, uczył młodszych chłopców, pełnił różne funkcje harcerskie, wydawał komunikaty radiowe. Współredagował z ojcem tajną gazetkę ,,Zew’’ i ,,Wiadomości Radiowe’’. Zagrożony aresztowaniem próbował przedostać się do Generalnego Gubernatorstwa. 18 listopada 1941 roku został aresztowany na stacji Łódź Widzew za próbę nielegalnego przekroczenia granicy. Najpierw przebywał w areszcie policji kryminalnej w Łodzi. Skazany na  rok więzienia przebywał w więzieniu na Radogoszczu,  a następnie wywieziony został do więzienia karnego w Sieradzu, skąd zwolniono go 29 listopada 1942 roku. Po powrocie do domu przeniósł się do Poznania, gdzie przebywał pod nazwiskiem Wacław Zybała. Powołany został na kuriera Komendy Okręgu Poznańskiego Armii Krajowej. Mianowany  podporucznikiem czasu wojny, posługiwał się  pseudonimami ,,Orzeł’’ i ,,Michał’’.  Ponownie aresztowany został 14 stycznia 1944 roku w Poznaniu. W śledztwie poddano go ciężkim torturom, ale nie wydał nikogo. Osadzony w obozie w Żabikowie, gdzie w dniu 19 lipca 1944 roku został rozstrzelany. Miał zaledwie 21 lat. Pośmiertnie odznaczono go Krzyżem Walecznych i Krzyżem Armii Krajowej, a w 1986 roku - Krzyżem Zasługi dla ZHP z Rozetą i Mieczami. Nie jest znane miejsce jego pochówku. Jego postać upamiętnia symboliczna tabliczka na grobie jego ciotki Wiktorii Kmieciakównej, znajdującej się w kwaterze powstańców wielkopolskich na cmentarzu przy ulicy Limanowskiego w Ostrowie. Wiktoria była łączniczką Inspektoratu Rejonowego AK w Ostrowie. Aresztowana na dwa miesiące przez nadejściem frontu została osadzona w więzieniu w Kaliszu, a 19 stycznia 1945 roku zamordowano ją w Lesie Skarszewskim koło Kalisza. Jej ciało ekshumowano. Edward Niesobski swoje losy opisał w prowadzonym przez siebie dzienniku, w którym zapisał wiele cennych informacji, między innymi na temat więzienia radogoskiego. Dziennik ten stanowi część książki ,,Dziennik harcerza i Szarotki’’ wydanej w 1986 roku w Gdańsku. Niesobski znalazł się w gronie kilkunastu młodych osób z całego świata wymienionych w książce ,,We were young and at the war’’. 15 sierpnia 2001 roku na froncie kamienicy przy ulicy Wrocławskiej w Ostrowie, w której w czasie  II wojny światowej mieszkała rodzina Niesobskich odsłonięto tablicę upamiętniającą ten fakt.

ZŁÓŻ KONDOLENCJE

Serwis WLKP24.info do swojego działania wykorzystuje pliki cookies. Stosujemy je, aby zapewnić Państwu jak największą wygodę korzystania z funkcjonalności naszego portalu.

Jeżeli zgadzają się Państwo na korzystanie z cookies przez nasz portal, prosimy o kliknięcie przycisku "Akceptuję". Jeśli nie akceptują Państwo takiego działania, należy zmienić ustawienia cookies w swojej przeglądarce.

Akceptuję

Przeczytaj naszą politykę cookies